tag:blogger.com,1999:blog-109791822011-09-06T16:15:12.951+08:00Cyrilnoreply@blogger.comBlogger601100tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-55422282027661992192007-03-25T20:15:00.000+08:002007-03-25T20:55:17.345+08:00<span style="font-family:lucida grande;">Ang buhay nga naman...</span><br /><br />Nag-iisip ako kung ano ang mahahalagang mga pangyayari sa buhay ko nitong mga nakaraang araw...<br /><br />Pero wala akong matandaan.<br />Weird.<br /><br />Parang ang labo ng pag-iisip ko ngayon.<br />I can't think right.<br /><br />ano ba?<br /><br />I-outline ko nga:<br />Meron akong iniisip na tatlong aspeto ng buhay ko ngayon:<br />1. Acads<br />2. Pamilya<br />3. Lovelife<br /><br />Sa maniwala kayo't sa hindi meron akong lovelife!<br />Meron din acads! Hello, estudyante ako. Dapat lang meron ako nito. At hindi rin ako makapaniwala na siguro 50% ng buhay ko ay may kinalaman sa acads. Tae. Bakit ba pinagbubuhusan ko ng panahon 'tong bagay na 'to? Hm, kung sabagay, naniniwala naman akong para rin naman sa ikauunlad ko ang pag-ppriotize sa acads. <br />Komersiyalisasyon ng edukasyon. Hahah. This is such a pathetic country. Oops. Sorry. Dati, iniisip ko kasi na kaya lang ako mag-aaral sa college para magkaroon ako ng magandang trabaho at para kumita ng malaking pera. 'Yon ang dahilan ng mga magulang ko kaya nila ako pinagkakagastusan sa pag-aaral ngayon. Pero habang tumatagal, nababago ang pananaw ko tungkol sa mga bagay-bagay. Hindi na lang pera ang dahilan ko ngayon para mag-aral. I want to do something for humanity- something that can change the world!<br />Tae. Bakit ko gagawin 'yun? Ano ako, mutant? Superhero? Hahaha.<br />So far, masasabi ko na mabuti naman ang acad life ko. May mga natutunan ako, bagong kaisipan, bagong perspektibo sa mga bagay-bagay. Hindi pa naman ako nagsasawang matuto. Nagsasawa lang akong mag-comply sa mga requirements ng mga prof. Tae. Paper! Paper! Paper! Exam! Exam! Wala na ba silang ibang maisip na paraan para malaman kung natututo sa kanila ang mga estudyante nila? Maging creative naman sana sila sa evaluation measures nila. Papers and exams are so boring. Ganun na lang lagi. Nakakasawa. Hahaha, ang yabang ko.<br /><br />Pamilya. Tae. I don't want to talk about it muna. Skip skip Skip!<br />All i can say is, I miss my family. I miss the things we used to do together, those moments when i feel loved. I was so happy and i felt secure. I miss those moments i spent with them- those moments when i feel like i couldn't ask for anything more than to be with them. Those were the days when we were still a family.<br />Now, it's all gone.<br /><br />LOvelife! Para sa akin, eto ang pinaka-exciting na part ng buhay ko ngayon.<br />Kahit supernega, i still like the feeling that i'm loving someone.<br />Ironically, love makes me feel so numb. I can't feel anything else. Weird.<br /><br />Yun muna. Natatae na koo.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-5542228202766199219?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-86553288880603681282007-03-21T21:20:00.000+08:002007-03-21T21:21:38.962+08:00Tae. Wish ko lang!<br /><br />Hihihihihi.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-8655328888060368128?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-86082926750262567842007-03-19T21:28:00.000+08:002007-03-19T21:43:39.457+08:00Yiiik! LSS ko ngayon ay Way back into love na kinanta nina drew barrymore at hugh grant.<br /><br />Hay... kaka-in love ang song...<br /><br />Whooo!<br /><br />Reporting namin sa Anthro 173 bukas!<br /><br />Tae, kayanin ko kaya ang powers ni Sir Skilty?!<br /><br />Kaya? Kaya ko!!!<br /><br />Weh, heto na naman ako...<br />Baka mamaya, magkabulul-bulol na naman ako kakapilit magpa-impress kay (-toooooooooooot-).<br /><br />Wahahahahah! Wag naman sana...<br /><br />Hindi ako magpapa-impress, hindi ko kailangan magpa-impress!<br /><br />Tae, kinakabahan lang akoooh!<br /><br />Whoooo...<br />hinga, hinga...<br />hindi na naman ako makahinga ng maayos, tae.<br />Masyado talaga akong pasaway.<br />HEeheeheee, inuubo na ko, kumain pa ko ng ice craze sa jolibi...<br />teehee...<br /><br />e, nilibre ako ng putangama ko e!<br />masama raw tumanggi sa grasya...<br /><br />Report with lui and carmelli na bukas!<br /><br />Kaya ko to.<br />Kaya ko to.<br /><br />Kahit hindi ko alam ang sasabihin ko, kaya ko pa rin to!!!<br />Wahahahahaha.<br />TAE!!!<br /><br />Wala pa rin ako pera para sa field...<br />Tae, hindi ko makausap ng matino nanay ko kanina nung tumawag siya.<br />Hindi ko masabi kung gaano kalaki ang gagastusin ko...<br />...lalo na't alam kong wala talaga siyang makukuhanan ng pera.<br />Huhuhuhuh...<br />I'm so sorry nanay...<br />Pramis, babawi ako. Babawi talaga ako.<br /><br />Hay fieldwork.<br />HIndi na lang ginawang research work eh, 'no?<br /><br />Gusto ko matuto ng tamang fieldwork.<br />Pero ano nga ba ang tama?<br />Sa tingin ko, mali kasi ang ginagawa ng dept. ngayon eh.<br />Mejo contradicting ata dun sa mga itinuro nila sa amin nung una.<br />Anung agenda nila at bigla nilang binago ang sistema?<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-8608292675026256784?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-41048532887308279302007-03-12T00:00:00.000+08:002007-03-12T00:23:33.684+08:00Sige sige.<br />Subukan nating liwanagin ang lahat.<br /><br />Panu ko ba uumpisahan?<br /><br />Ganito.<br /><br />Problema: (Anu ba talaga ang problema ko?)<br /> Pag-ibig?<br />- tsk. Nag-iba kasi talaga ang pakikitungo niya sa kin e.Napapansin kong medyo malayo na kami sa isa't isa.Huhuh, 'di na katulad nung dati na feeling ko, super close kami. Kaya nga ako na-'envelop' sa kanya e.<br />- Medyo may pagka-ilang din akong nararamdaman, o baka dahil ilang din ako sa kanya kaya ganun?<br />- Di na kami masyadong nakakapag-usap. Pag kaming dalawa lang, parang ang hirap pumili ng bagay na pag-uusapan? Hindi ako makapag-open ng magandang topic kaya madalas, tumatahimik na lang ako.<br />- Baka masyado akong conscious. Minsan kasi naiinsecure ako pag kausap ko siya. Masyado kasi siyang magaling mag-isip kaya dapat magaling din akong mag-isip pag magka-usap kami. Sa tingin ko, dapat malaman lagi ang mga sasabihin ko sa kanya para hindi ako mapahiya. Nagpapa-impress? Mukhang ganoon na nga... Pero ang problema, hindi ko siya napapa-impress sa akin sa mga ginagawa ko. Parang ako pa yata ang gumagawa ng dahilan para lumayo siya sa akin.<br />- Sa text lang kami nakakapag-usap ng matino ngayon. Hindi ko siya makausap ng maayos pag magkaharap kami. Siguro kasi hindi ako makapag-isip ng matino pag kaharap ko siya? Tae. Ganun ba? E pero, bakit hindi rin niya ako kinakausap pag magkaharap kami? Panget ba ako? Mabaho? O nega siya sa akin? Pero sa text, ok naman kami...<br /><br />*O, so lumalabas na ako ang may problema sa pakikitungo sa kanya.<br /><br />Anong gagawin ko ngayon sa sarili ko?!<br />Hindi ko makontrol ang dapat i-kontrol!<br />(hmm... anu kaya yun?) Tae!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-4104853288730827930?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-86847392724737211752007-03-11T23:30:00.000+08:002007-03-11T23:58:57.963+08:00Haggardo Verzosa talaga ang linggong itech.<br /><br />TANGAMANG YAN. hanggang ngaun wala pa rin akong nagagawa para sa paper namin ni ate rica sa ling125 at para sa etnograpi namin nina lui at carmela sa anthro173!!!<br /><br />Pressure pala ha?!<br /><br />Ayan! Kitang kita sa nagmamantika kong mukha ang pressure na hinihintay ko!!!<br /><br />Masyadong maraming kailangan isipin.<br /><br />Op op op!<br />Eto na naman. Praning na naman aku!!!<br /><br />tsk<br />sa totoo lang, hindi naman talaga acads ang problema ko e.<br />well, ang yabang ko naman kung sasabihin kong hinde.<br />teka, i-rephrase ko lang uli...<br /><br />Sa totoo lang, may iba pa akong mabigat na iniisip bukod sa acads.<br />At pakiramdam ko, masyado na itong nakakasagabal sa aking buhay- bahay, acads, labas.<br />Teka, wala nga yata dapat ang acads ehh.<br /><br />Bukod sa pinakamalaki kong problema na wala pang patutunguhan ang buhay ko, masyado kong pinagtutuunan ng pansin ang "feelings" ko para sa isang tao.<br /><br />Omaygolay. Is dis wat dey col lab?<br /><br />Hindi ko pa rin matanggap.<br />Hindi ko matanggap sa sarili ko na minsan iniisip ko na ipagtapat sa kanya.<br />Nangako ako sa sarili ko na ititigil ko na to<br />pero sadyang matigas ang ulo ko at malambot ang puso ko.<br />tsk tsk labo<br />TAE! Di ko alam ang gagawin!<br /><br />Bumibigat pakiramdam ko pag nakikita ko siya.<br />Ang daming awkward moments<br />May kakaibang feeling na di ko maipaliwanag<br />Palagi ko siyang naiisip!<br />Parang masmalapit ako sa kanya pag malayo siya at parang masmalayo naman ako pag nariyan siya!<br />ang labo...<br /><br />TAE,ang tagal tagal na nito hanggang ngayon, di ko pa rin ma-figure out!!!<br /><br />Para na kong sirang plaka.<br />Paulit-ulit na lang to!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-8684739272473721175?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1172947145304140692007-03-04T02:40:00.000+08:002007-03-04T02:39:05.330+08:00That was just a dream.<br />Nothing has really happened.<br /><br />Sana panaginip lang ang lahat.<br />Tae.<br />Gusto ko ng magising.<br /><br />Naiinis ako sa sarili ko.<br /><br />Ang panget kaya ng ganitong feeling.<br />Yung pakiramdam na parang wala akong silbi<br />Wala akong kwenta<br />Walang patutunguhan<br />wala<br />wala lahat.<br /><br />Hindi ko na kaya<br /><br />Hindi ko nga alam kung paano i-eexpress nararamdaman ko ngayon.<br /><br />Parang yung pakiramdam na nabo-bobo, lost, halu-halong lungkot, galit, hiya.<br />Parang lahat ata ng nega nasagap ko.<br />Okey sana kung ako lang ang nega, ang problema, nandadamay pa ako.<br /><br />Ano nga bang nangyayari sa kin?<br /><br />Ang sakit sa ulo isipin.<br /><br />Ganito na ba ako ka-bobo?<br />Tangama.<br /><br />Kanina sobrang tanga ko.<br />May ginagawa kaming paper ng grupmates ko.<br />Tae. Something's really wrong with me.<br />Ok naman ako nung umaga, ang saya saya ko nga e.<br />Habang pinag-uusapan na namin yung paper, feeling ko, nalo-lost ako.<br />Sumakit ulo ko tapos lagi nila ako nahuhuling natutulala.<br />Naiintindihan ko naman yung sinasabi nila kaya lang hindi ko ma-grasp yung kabuuan.<br />Maybe I'm thinking far too much.<br />Nag-aayos pa lang kami ng data, pag-aanalize na yata yung ginagawa ko.<br />Lalo ko lang pinagugulo ang isip nung dalawa.<br />Ang daming umiikot sa isipan kong gusto kong sabihin kaya lang hindi ko masabi.<br />Hindi ako makapag-communicate sa kanila ng maayos.<br /><br />Yun ba talaga ang nangyayari, o yun lang ang iniisip kong nangyayari?<br />Tae.<br />Am i just making an excuse for my kabobohan?<br /><br />Kanina, nawala talaga ako sa sarili ko.<br />Ang tanga tanga ko.<br />Na-send ko sa ibang tao yung text message ko para sa isa.<br />POTANGAMA.<br />Buti na lang wala akong nalagay na KAKAIBA dun sa msg na yun.<br />Nagwala tuloy ako.<br />Shet. OBYUS ba? Tae.<br />Ako mismo ang nagpapalaki ng isyu.<br />Wala naman siya sigurong iisping iba kung hindi naging ganun ka-violent ang reaction ko.<br />Akala ko kasi mabubuko ako.<br />Katapusan na ng mundo para sa akin pag nalaman niya.<br /><br />Actually, yun lang naman talaga ang dahilan ng lahat e.<br />Takot na takot akong malaman niya.<br />Kabog ng kabog ang dibdib ko.<br />Nanginig ako.<br />Pano kung may nasabi ako dun sa txt na yun?<br />Pano kung nalaman niya kanina?<br />POtangama...hindi ko alam ang gagawin ko<br />LAlo tuloy akong na-distract.<br />TANGA!!!<br />HIndi ko lang matanggap na ganun ako ka-tanga.<br />Pilit akong naghahanap ng rational na dahilan kung bakit nangyari yun.<br />Wala.<br />Ang dahilan ko lang: Siya kasi lagi ang nasa isip ko nito.<br />AT medyo nagiging distractive at destructive para sa akin ang pag-iisp na yun.<br />Bakit ganun? Bakit lahat na lang ng ginagawa ko laging dapat tungkol sa kanya?<br />Bakit lahat na lang ng nararamdaman ko'y may kinalaman sa kanya?<br />Bakit parang nagiging anino niya ako?!<br />Mukha nga akong aso, sunod ng sunod sa kanya.<br />Ano to?!<br />HIndi na 'to normal.<br />There's really something wrong with me.<br />Alam ko yata ang dahilan<br />pero ayokong aminin.<br />HIndi ko matanggap na ganun.<br />Tae. HIndi dapat ganito.<br />I can't take this anymore!!!<br /><br />Ayusin mo nga ang sarili mo.<br />Masyado kang nagpapaapekto sa mga bagay bagay.<br />Nakakalimutan mo na ang mga kailangan mong gawin.<br /><br />Masyado akong apektado sa mga bagay na iisipin niya tungkol sa akin<br />Siyempre, tungkol sa akin na naman to<br />Itutulog ko na nga lang.<br /><br />Oo. Pinahihirapan ko lang ang sarili ko.<br />Hayy...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-117294714530414069?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1171531405354331122007-02-15T16:26:00.000+08:002007-02-15T17:23:25.660+08:00Bakit parang asar na asar ako nitong mga nagdaang araw?<br />Parang ang sarap sumigaw at magwala.<br />Tama, magawa nga mamaya...<br />HIndi ko na napansin na nagdaan na pala ang valentines, wala man lang akong nahatak o napilit man lang na maka-date.<br />Tae.<br /><br />Kelan ako magiging masaya?<br />Parang, teka...<br />Kailangan bang hindi ako nag-iisa kung gusto kong maging masaya?<br />Do i have to share those "happy moments" with someone, or with others?<br />Bakit hindi ako masaya pag ako lang mag-isa?!<br />Bakeeeeeet?<br /><br />Baket nagkakaganito ako ngayon?<br />Nakakainis.<br />Dati naman masaya ako pag kasama ko sila.<br />Bakit ngayon parang nararamdaman ko, may iba.<br />Parang indifference.<br />Parang may alam silang hindi ko alam.<br />Parang OP ako.<br />And that feeling sucks.<br />Ako lang ba?<br />Hay nako, feeling ko ako lang ang problema.<br />Bwiset.<br />Bakit lagi na lang akong insecure?<br />Tae.<br />I hate this feeling.<br />Depressing.<br />I feel alone again.<br />Feeling ko, pinaplastikan na naman ako ng iba.<br />EEhhh... Kasalanan ko, plastik din ako sa iba e.<br />And now it's all coming back to me!<br />Parang, huhuh, feeling ko tama ung sabi ni alvin sa akin dati.<br />Parang ang hirap ko raw pakisamahan...<br />I don't care.<br /><br />ows...<br /><br />Ok, I do care.<br /><br />Why da hell do i care?!<br /><br />I'm taking things for granted.<br />Bakit ngayon ang nega-nega ko na?!<br />Di naman ako ganito dati a.<br />Shet, ayoko ng gan'to! Papanget ako!!!<br />STRESS!!! Lumayo ka!!!<br /><br />Hmm, kailangan matuklasan ang ugat ng lahat ng ito.<br /><br />Walang kokontra. Selfish ako, okey?<br />Ang lahat ng bagay sa mundo ko ay tungkol sa akin.<br />Ako at wala ng iba.<br />And my world is getting messed up everytime na nagba-blog ako.<br />Hm, bakit kaya?<br /><br />May theory ako.<br />Isang tao ang dahilan ng lahat ng kapalpakan kong ito e.<br />OO.<br />Isang tao lang.<br />Ay, actually dalawa.<br />Siya, at ang pinakamamahal kong putangama.<br /><br />Yung tao na yun...<br />Tae siya.<br />Tangama niya.<br />Dahil sa kanya kaya ako nagkakaganito ngayon.<br />Bwiset ka!!!...kung sino ka man.<br /><br />Kasi naman...<br />I'm trying to maintain that "status/level" e.<br />Kahit alam kong may feelings na ako sa kanya, I'm still trying to be friends with that somebody.<br />Ayokong mawala yun, yung friendship.<br />I'm doing my best to keep that friendship.<br />Bakit?<br />Kasi masaya kami pag friends kami.<br />Ewan ko lang kung mutual yung happiness na yun a.<br />Pero i really feel happy when i'm with that somebody.<br />Pero anong nangyari?!<br />Tae.<br />Anong nangyayari?!<br /><br />Is it me?<br />Is it somebody?<br />Is it somebody else?<br /><br />Is it my fault?<br />May napapansin ba siya?<br />Nag-iba ba ako?<br />Okey naman kami dati e.<br />Almost 1 year na simula nung na-realize kong may "something" ako sa kanya.<br />Nakakainis!<br />Almost 1 year na rin akong parang tanga.<br />Bakit ngayon biglang may nagbago.<br />Bakit niya ako nilalayuan?!<br />Pakshet.<br />Mabaho ba ako?<br />May ginawa ba ako sa kanyang hindi maganda?<br />Ang ginawa ko lang naman ay minahal ko siya!<br />Oo!<br />Ang kasalanan ko lang ay nahulog ako sa kaibigan ko!<br />Pakshet, kung kasalanan mang matatawag yun, sige sige nagkasala ako!!!<br />Almost 1 year ko na rin tinatago, at akala ko naging epektib ang pagpapanggap ko.<br />Until isang araw...<br />nung saturday to be exact...<br />Bakit biglang nagbago?<br />Para ngang may tensyon. Parang nega pa.<br />HIndi lang pagka-ilang, parang...<br />Eeee! Di ko ma-explain!<br />I'm trying to understand why.<br />I'm also just trying to ignore somebody's behavior.<br />But it really pisses me off!!!<br />We don't talk and joke around the way we used to do before.<br /><br />I miss those days.<br />O god, i miss somebody...<br /><br />Pwede bang bumalik tayo sa umpisa?<br />Nung mga panahong wala pa akong feelings for somebody?<br />Aww, those were the days...<br />Ang saya saya ko nun...<br />Feeling ko every moment was so true, wala nang iba pang ibig sabihin.<br />Those moments when fun was an end in itself...<br />Those moments na hindi ako plastik.<br />Those moments na sobrang totoo ang mga halakhak at ngiti ko.<br /><br />Ayan na naman ako...<br />Hrrr, i've become so pessimistic.<br />At lahat ng ito ay dahil sa kanya!!!<br />Bwiset ka!<br />I'm sorry...<br />I know its not right to blame it all on you because its really all my fault!<br /><br />Bad! Bad!<br /><br />I just want to understand.<br />Bakit kailangan maging ganito?<br />Bakit kailangan mong lumayo?<br />TAe. Dapat nga ako na ang lumalayo e.<br /><br />Sinubukan ko na dati.<br />Pero ito ba talaga ang gusto kong mangyari?<br />Ayoko nga.<br />Gusto ko yung dating samahan, yung dating katuwaan, yung dating pagkakaibigan.<br />Handa akong isakripisiyo lahat para lang maibalik ang friendship na yon...<br /><br /><br />EEEEEEEEEEEK!!!<br /><br />This is so not me.<br /><br />I am selfish, remember?<br /><br />The hell to all those who do not like me.<br />I DON'T CARE!!!<br />I CAN LIVE ON MY OWN.<br />I have other friends...<br />I'll never run out of them as long as i am pretty.<br />O YEAH.<br />Ehehehehe...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-117153140535433112?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1171300954667034072007-02-13T01:09:00.000+08:002007-02-13T01:22:34.686+08:00SECRET!!!<br />Ahahahaha.<br />Ako nga ang diyos!<br />Hahahahah.<br />Ay nako, itutulog ko na nga lang 'to.<br />May exam pa ko bukas.<br /><br />Pero teka<br />I have to get this off my mind/ conscience/ WHATEVER! muna.<br /><br />Eto na naman...<br />Naghahanap na naman ako ng butas sa mga kamalian ko para magdahilan na tama ang ginagawa ko.<br />Whatever.<br />Sino ba ang may karapatan para sabihing tama o mali ang mga ginagawa ko?<br /><br />GOD!!!<br /><br />Oops. Sorry.<br />Kitam.<br />Nagiging demonyita akoooo!<br /><br />Pag namatay ako, siguradong sa impiyerno ang bagsak ko.<br /><br />Oki laaaang... eheheheh.<br /><br />Gwapo ba si Satanas?<br />Mas gwapo ba siya kay GOD?<br />Para ngang masgusto ko yung kulay pula at itim kaysa puti.<br />Yak. Ang plain kaya kaya ng puti.<br />Ahahahah.<br /><br />Ang sama-sama ko na.<br />Paparusahan na ako nito.<br /><br />Tsk. Minsan kailangan ko talaga ng mga taong magpapaalala sa akin ng katayuan ko sa mundong ito.<br />Siyempre dapat yung mga taong kapanipaniwala naman...<br /><br />AHAHAY.<br />Matutulog na lang ako.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-117130095466703407?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1170996320832144162007-02-09T11:09:00.000+08:002007-02-09T13:03:31.516+08:00Kahapon may nagsabi sa akin na pakipot daw ako.<br />LECHE!<br />Sabi rin niya, palitan ko na daw kasi si Kuya Mark para hindi na ako maging "laughing stuff".<br />LECHE!<br /><br />Pero syempre, sabi niya, joke lang daw yun.<br />Alam ko namang joke lang eh.<br />But still, uminit pa rin ulo ko.<br /><br />Naalala ko dati nung sobrang asar na asar ako sa kanilang lahat.<br />Gusto ko nang pagpupukpukin ang mga ulo nila.<br />Makita ko lang sila dati, umiinit na ang ulo ko.<br />Pero siyempre kunwari cool pa rin ako.<br />Smile. Ayaaan.<br />Ok lang. Sige lang asarin niyo pa ako.<br />MAY ARAW DIN KAYO MGA TAE KAYO!<br />Plastic.<br />Baka masira ang byuti ko pag sumimangot ako.<br />At wala akong mapapala kung papatulan ko sila.<br />Let them do what they want to do.<br />Ako naman itong si eengot-engot, pakitang tao na parang wa-epek.<br />Ayun, hanggang ngayon inaasar pa rin nila ako.<br /><br />Akala ko dati, pag hindi ko sineryoso at pag hindi ko pinansin, magsasawa rin sila sa pang-aasar.<br />Hah, darating ang araw na titigilan din nila ako.<br />E putangama!<br />Bakit hindi pa dumarating ang araw na 'yon?!<br /><br />GAP GAP GAP GAP GAP GAP GAP GAP GAP GAP GAP GAP<br /><br />AYUS!!!<br /><br />Natutuwa naman ako at nagiging dahilan ako ng tawanan nila.<br />Laughing stuff nga.<br />Bagay na pinagtatawanan.<br />At least napapasaya ko sila.<br /><br />Putangama. Sinong niloko ko?<br />Paano ako?<br />Sinong pagtatawanan ko?<br />Ano ko siraulo?<br />Pagtatawanan ko ang sarili ko?<br /><br />Teka teka. Pano nga ba nag-umpisa 'to?<br /><br />Sa aking pagkakatanda, inasar nila ako kay kuya mark dahil may crush daw siya sa akin.<br />Eeek! Ayaw kong mag-feeling. Kaya pinabayaan ko na lang.<br />At saka, hellooow???<br />Kuya mark?<br />Kuyang-kuya lang talaga ang dating niya sa kin e.<br /><br />Nung panahon ding iyon namin nalaman ng kapatid ko na may "textmate" ang gago kong ama.<br />Yun yung mga panahon na naghahanap ako ng mga kaibigang mahihingan ko ng tulong, masasabihan ko ng problema, mapaglalabasan ko ng galit. In short, yun yung mga panahon na super lost ako. Super, as in. Ngayon ko lang narealize kung gaano ako ka-lost noon. Yung tipong, ayokong umuwi sa bahay. Ayokong makita ang pagmumukha ng ama ko.<br /><br />Yun yung mga panahong naghahanap ako ng ibang bagay na mapagtutuunan ng pansin.<br /><br />Naghanap ako ng mga taong makakaintindi sa akin.<br />Una ko siyempreng pinuntahan si Tintin.<br />Ooops, sorry. Her family is so perfect. Di siya maka-relate.<br />Okey...<br />Ayoko nang guluhin buhay niya.<br /><br />Hmm, mukhang wala. Busy sa pang-aasar sa akin kay kuya mark ang mga laya at anthro frends ko.<br />Okey, pabayaan sila...<br />Ayoko namang maging KJ.<br />Sige, makiki-ride na lang ako.<br /><br />Nawili akong pumunta sa bahay ni kuya ty.<br />Doon kahit papano nakakalimutan ko.<br />Sige. Sige.<br />Asar dito, asar doon.<br />Okey lang.<br />Mas masaya naman ako sa labas kaysa sa bahay.<br />Mas matitiis ko ang pang-aasar kaysa pagmumukha ng tarantado kong ama.<br /><br />Natatandaan ko dati, napag-usapan din namin ni Kuya ty yung tungkol sa ama kong walanghiya.<br />He must've think that i am weak and pretty vulnerable that time.<br />Sorry, pero hindi ko maiwasang hindi isipin na he took advantage of my condition then.<br />Putangama.<br />Nilalandi niya kaya ako.<br />At ako naman tong si eengot-engot na kunwari manhid, kunwari i'm so naive, so innocent.<br />Yuck, ang feeling.<br />Tama na ang palabas.<br />Siya kaya ang nagpasimuno ng GAP.<br />Siya ang promotor ng lahat ng pang-aasar kay Kuya Mark.<br />Ang samasama niya, kaibigan pa man din niya si Kuya Mark.<br />Sa totoo lang, naaawa ako kay Kuya Mark.<br />Pero tanga-tanga ko nga. Nakisali naman ako sa pang-aasar nila.<br />I feel guilty tuloy.<br /><br />Guilty.<br />Hah!<br /><br />I think I owe Kuya Mark an apology.<br /><br />Sa totoo lang, hindi naman si Kuya Mark ang isyu ko dito e.<br />Kahit sino namang manligaw sa akin nung mga panahon na yon, wala talaga sa akin e.<br /><br />Ops teka teka.<br />E di ayon na nga, nanligaw nga si Kuya Mark at lalo kaming naging laughing stuff.<br />May panahon talaga na nagalit ako sa kanya kasi parang ang duwag-duwag niya.<br />Helloooo?! Ang tanda-tanda na niya, ganun pa rin siya?<br />At what da hell to him nung sinabi niya sa akin na mahal niya ako.<br />Di ba nakakainit ng ulo?<br />Hindi ko maiwasang hindi isipin na libog lang 'yon.<br />Ahahaha, masyado na akong nagfi-feeling.<br />Hindi naman sa sinasabi kong incapable na magmahal si Kuya mark.<br />Ang hindi ko lang matanggap, at hindi ko maintindihan, ay kung paano nangyaring minahal niya ko ng ganun-ganun lang.<br />Eeek. Ang freaky. Ang creepy.<br />He doesn't even know me!!!<br />Kahit nga frends ko, hindi alam ang tunay na ako, siya pa kaya na tuwing training ko lang nakikita?<br />Di ba?<br />Correct me if I'm wrong.<br />Paano niya ako minahal?<br />Mahal niya ako physically?<br />Well, this is just my opinion.<br />Hindi ko na nagawang pakinggan ang side niya.<br /><br />At ayun nga.<br />Ang isa pang nakakaasar na parte ng Kuya Mark Isyu na yon ay yung mga taong nang-aasar.<br />Their jokes make me feel na parang ina-assume nila na por que niligawan ako ni Kuya Mark ay gusto ko na rin si Kuya mark.<br />Helloooooooo?!<br />Mga tae sila.<br />Para silang mga bata.<br />They never think about my side.<br />All they think about is Kuya Mark's side.<br />Kung magsasalita ako, sasabihin naman nila, nagpapaapekto naman daw ako.<br />Bakit daw ako naaapektuhan?! Blah blah blah!<br />Ayun, lumalabas ako si pakipot.<br />Ako ang masama at si Kuya Mark ang kaawa-awa.<br /><br />But I can't take it anymore.<br />Okey lang sa kin yung usual na GAP GAP GAP GAP GAP GAP.<br />Aaminin ko, natatawa rin ako dun.<br />PUTANGAMA WAG LANG AKONG TATAWAGING PAKIPOT.<br />Parang ina-assume na gusto ko rin si Kuya Mark e.<br />I KNOW WHAT I WANT.<br />AND I DON'T WANT KUYA MARK AS A BOYFRIEND.<br />OKEY? OKEEEY?!<br />At saka, hindi nga pala naging kami ni Kuya Mark. Kaya WALA AKONG KARAPATANG PALITAN SIYA DAHIL KAHIT KELAN HINDI SIYA MAGIGING AKEN, AT HINDI AKO MAGIGING KANYA!!!<br />OKEEEY?!<br />CHAROOOOOOOOOOOT!!!<br /><br />I hate myself for being so nice.<br />whoo... am i?<br />I know I am.<br />Walang kokontra.<br />Hindi ko masabi-sabi 'to sa harap ng mga pagmumukha nila.<br />Kahit anong init ng ulo ang idulot nila sa akin, hindi ko pa rin makuhang magalit sa kanila ng sobra sobra dahil sa simpleng dahilan na mga kaibigan ko sila.<br />Nagpapaka-martyr ba 'ko?<br />Parang ang laki-laking parte nila sa buhay ko!<br />E kung ganyan lang din ang mga kaibigan ko- yung tipong hindi ako maintindihan, palagi akong inaasar, mga siraulo't baliw- 'di bale na lang.<br />Pero, 'di ko rin kayang balewalain ang kasiyahang nararamdaman ko tuwing kasama ko sila.<br />Nakakainis naman kayo o!!!<br />Kung 'di ko lang kayo mahal matagal ko na kayong pinagsasapak e!<br /><br />Oops, kailangan laging mukhang masaya.<br />Kailangan laging positive...<br />Wag nega.<br />Masisira ang maganda kong pagpapanggap.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-117099632083214416?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1170098489982383002007-01-30T02:35:00.000+08:002007-01-30T03:21:30.193+08:00Oh, it seems like such fun<br />until you lose what you have won<br />Ah, look what you've done<br />You've made a fool ... of everyone<br /><br />Take me back my point of view!<br /><br />I'm not myself again.<br />Or maybe, this is the real me...<br />Yiii...scary.<br /><br />I'm overwhelmed by all the experiences<br />all the people<br />all the differences<br />all the emotions, feelings.<br />I don't know which is true.<br />Which is real?<br />Am I imagining things again?<br />Is this what I really see?<br />Or is this what I only think I see?<br />Is this what I really feel?<br />Or is this what I only think I feel?<br />Do I really have to think?<br />Or do I only have to see and feel?<br /><br />There's nothing wrong about criticizing things.<br />Is there?<br />I'm afraid to think, to overcriticize, to overinterpret, to generalize, and theorize.<br />I'm afraid to change reality, to alter it, to analyze what should be not.<br />I'm afraid to impose my world upon the world of others.<br /><br />Objectivity is power.<br />But is there such a thing?<br /><br />What is real?<br /><br />Material culture is real.<br />Anything physical is real.<br />There's no doubt about it.<br /><br />Ideas, feelings, emotions.<br />Are they real?<br /><br />Reality<br /><br />Belief<br /><br />Realities and beliefs are shared.<br /><br />Shared experiences are true.<br /><br />But what about those which are not?<br /><br />What if the feeling, emotion, or idea was experienced by only one entity?<br />What if it was not mutual, not shared?<br />Is it real? Is it true?<br />Would others believe it is real?<br /><br />Are realities also relative? subjective?<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-117009848998238300?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1168543104899332312007-01-12T01:33:00.000+08:002007-02-13T01:33:10.076+08:00Hmm... Nakadalawang cup na ko ng kape<br />At natatae na rin ako gaya ng ibang kasama ko rito sa bahay<br />Hindi na ko makatulog gawa ng pagkataranta sa pagrerebyu para sa quiz mamaya kay skilty<br />Wala pa ko sa kalahati<br />at eto ko ngayon, nagb-blog habang pinipigilan ang paglabas ng jebs<br />yak<br />Ayan, ako naman ngayon ang maglalabas ng sama ng loob!<br /><br />Ang dami nang nangyari sa buhay nitong nakaraang buwan.<br />Unang-una nagpunta kami sa Bukidnon.<br />Iyon ang isa sa mga pangyayari sa buhay ko na hinding-hindi ko malilimutan.<br />Ang daming nangyari sa akin, sa amin.<br />Sa loob ng isang linggo nagkaroon ang batch namin ng tila hindi matatawarang samahan<br />Nakilala ko sila<br />At hindi ko napigilang ipakilala sa kanila ang ilang bahagi ng aking pagkatao<br />Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwalang napagkatiwalaan ko sila<br />Pero siyempre may pag-aalinlangan pa rin ako<br />Ganito rin kaya ang tingin nila sa akin?<br /><br />Ayun, halos ilantad ko sa kanila ang buo kong pagkatao<br />Buti na lang sa bandang huli, napigilan ko pa ang sarili ko<br />Hindi pa siguro ako handa na magtiwala ng lubos sa iba<br /><br />Meron pa rin ilan sa buhay ko na hindi ko masabi sa kanila<br />Pero siguro ganun naman talaga<br />Feeling close lang ba 'ko o close na talaga kaming lahat?<br />Napakaplastik ko talaga.<br />Iniisip din kaya ng ito ng iba?<br />Baka mamaya, nag-aasume na naman ako.<br />Pero mukha namang hindi.<br />Pakiramdam ko totoo lahat yon.<br />Minsan nga susubukan kong pagkatiwalaan na lang ang damdamin ko kaysa mabaliw ako sa kakaisip ng mga bagay-bagay<br /><br />Sa Kitaotao<br />Ang daming nangyaring hindi ko inaasahang mangyayari<br />Maraming magagandang alaala ang nabuo<br />Nakakatuwa at nakakatawa<br />Meron ding nakakainis<br />Ang mahalaga, nakilala namin ang isa't isa<br />Hindi man ganun kalalim para sa iba,<br />at least nalaman namin na pwede naming pakisamahan ng ganun katagal ang bawat isa<br />Hopefully, matatantiya na namin ang ugali ng bawat isa upang maiwasan ang mga hindi pagkakaunawaan at kung anu-anong ka-negahan<br /><br />Nababalisa lang ako tungkol dun sa naikwento ko sa kanila nung huling araw namin sa Davao<br />HIndi ko na maalala kung paano nag-umpisa<br />Bigla ko na lang nasabi sa kanila ang isa sa mga pangyayari sa buhay ko na pilit ko na lamang kinalilimutan<br />Nakakainis<br />Naiinis ako sa sarili ko<br />Hanggang ngayon nakatatak pa rin sa isip ko yon<br />Hanggang ngayon parang hindi pa rin ako nakaka'get-over' sa nangyaring 'yon<br />Pakiramdam ko, ang hina-hina ko<br />Nagsisisi ako kung bakit wala akong ginawa noon kundi manginig sa takot<br />Lalo ko lang natatandaan kapag pinipilit kong kalimutan<br />Hindi ko lang matanggap na nangyari sa akin 'yon<br />Hindi ko matanggap na gagawin sa akin ng tao 'yon<br />Noon ako nagsimulang magalit<br />Noon ko natutunang magpanggap<br />Noon ko rin na'realize' na wala akong ibang mapagkakatiwalaan kung hindi ang sarili ko<br />Noon ako nagsimulang magtago<br />At hanggang ngayon ay hindi pa rin nawawala ang takot.<br /><br />Naging masama rin para sa akin ang field na 'yon<br />Marami akong napatunayan sa sarili ko<br />I've become someone I don't want to be.<br />Pwede ba yun?<br />Hindi ko matanggap ang sarili ko?<br />Magpapakamatay na lang ako<br /><br />Ang daming nangyari sa buhay ko na hindi ko ginusto<br />Kung sabagay, ganoon yata talaga ang buhay.<br />Namimiss ko ang elementary days ko, noong napakasimple pa ng buhay<br />noong wala pa akong masyadong alam kaya wala akong pakialam sa mundo<br />noong ang pinoproblema ko lang ay ang pagsubaybay sa mga palabas sa tv.<br /><br />Kailangan lang sigurong tanggapin ko na lang ang mga nangyayari.<br />Mahirap.<br />'Pag tinanggap kong hindi kasalanan na magkaroon ng ibang babae ang ama ko,<br />parang tinanggap ko na ring hindi kasalanan ang pumatay ng tao.<br />Ano pang silbi ng simbahan?<br /><br />Sabi ko na kalokohan lang lahat yun e.<br /><br />E sino bang may sabing tanggapin ko?<br />Ano ngayon ang gagawin ko?<br />Tanggapin ko man o hinde, nangyayari pa rin ang mga nangyayari.<br /><br />Nadede-moralize ako.<br /><br />Nawawalan ng kulay ang buhay ko.<br /><br />Kahit pag-ibig ko mali.<br />Is there such a thing as falling in-love with a wrong person?<br />Culturally, I think there is.<br />Can love transcend cultural boundaries?<br />I hope so.<br />Is love a cultural construct?<br />Maybe.<br /><br />Sa totoo lang, nalulungkot lang ako e<br />Aalis na naman ang pinakamamahal kong ina<br />Ang saya ng pasko at bagong taon namin dahil kumpleto ang pamilya namin<br />Dapat pakiramdam ko masaya rin ako<br />Pero hindi<br />Hindi na pamilya ang tingin ko sa amin ngayon<br />May lamat<br />May hindi tama<br />Naninikip ang dibdib ko tuwing makikita ko silang masaya<br />Gusto ko sanang maging masaya rin<br />Ngunit kahit anong pilit ang gawin ko,<br />Iba ang nakikita ko<br /><br />BInalak namin ng kapatid ko na sabihin sa aming ina ang lahat<br />Ngunit tuwing makikita ko siyang masaya<br />Nararamdaman ko ang takot<br />Natatakot akong mapalitan ng luha at hinagpis ang mga ngiti at halakhak niya<br />Mahal na mahal namin ang aming ina<br />At ang mga pinakakinatatakutan ko ay ang mga bagay na magdudulot ng lungkot at sakit sa kanya<br />Kasi higit na masakit para sa akin ang makitang nasasaktan siya<br />Aaminin ko,<br />masmaganda para sa akin kung hindi na lang siya umuwi rito para sa Pasko<br />Hindi siguro ako nasasaktan ng ganito<br />Mahirap din magpaalam na naman sa kanyang muling pag-alis<br />lalo na't alam kong ilang taon na namang hindi namin siya makakapiling<br />Hindi rin mawala sa isip ko na masposible kaysa imposible na hindi na siya muling bumalik sa amin.<br /><br />Bakit pinagkalooban ako ng tamad at walang kwentang ama?<br />Kasalanan niya kung bakit nangyayri sa akin lahat to e.<br />Putangama ko.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-116854310489933231?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1160735722866488272006-10-13T18:31:00.000+08:002006-10-13T18:35:22.876+08:00Blog blog blog...<br />Raaaaar.<br />hindi ko pa nasasagutan yung exam ko sa Anthro192.<br />hindi na ako nakapagsulat ng reaction paper para sa Anak ng dagat.<br /> Anyway, anyhow, hinahagard ko na naman ang sarili ko.<br />ang sakit sa ulo!!!<br /><br />Hmph. Gagawin ko na nga lang.<br />Baboosh.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-116073572286648827?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1158241867637490582006-09-14T21:35:00.000+08:002006-09-14T21:51:07.670+08:00Bakit ganito ako ngayon?<br />Nalulungkot ako for no apparent reason.<br />Pakiramdam ko may nawalang something.<br />May naputol na relasyon dahil sa isang kalokohang ginawa ko.<br />May nagbago. May nag--iba.<br />May something na nagaganap.<br />Sana alam ko kung anong nangyayari.<br />Bakit ko ba pinahihirapan ang sarili ko ng ganito?<br /><br />Masyado na naman akong nag-iisip.<br />Aksaya sa oras, e wala namang katuturan ang mga pinag-iisip ko.<br />Buti sana kung may sense-e, wala.<br />Hay hay hay!<br /><br />Parang ang sarap tumira sa isang isla na malayo sa lahat ng kaguluhan ng mundo.<br />Parang ang sarap magpalutang-lutang sa dagat at kalimutan ang lahat.<br />Namimiss ko ang mga panahong wala akong ibang iniisip kung hindi ang pagbabakasyon sa Pantabangan upang makapaglaro sa kabundukan, makalangoy sa ilog, langhapin ang bango ng amoy na dala ng dapit-hapon, at matakot sa mga kwento ng matatanda tungkol sa mga malignong lumalabas tuwing gabi.<br />Gusto kong maglakbay.<br />Gusto kong makatuklas ng mga bagay na hindi pa nalalaman ng iba.<br />Gusto kong lumayo sa lahat ng bagay na nalalaman ko ngayon.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115824186763749058?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1157730227033583072006-09-08T22:20:00.000+08:002006-09-08T23:48:52.853+08:00Nakagawa na naman ako ng isang bagay na pinagsisisihan ko ngayon.<br />Pero sa totoo lang, natuwa ako at nakonsensya dahil sa nangyari.<br />Siguro, 60% ng katauhan ko ay natutuwa at 40% ay nakokonsensya.<br />Ang plastik ko talaga.<br />Sa pagkakataong ito, pipilitin ko nang magpakatotoo sa nararamdaman ko.<br /><br />Para sana kay lui ang entry ko sa blog ko ngayon. Gusto ko sanang sumulat sa kanya tungkol sa handout incident sa klase namin sa anthro192.<br /><br />Ika-8 ng Setyembre,2006<br /><br />Mahal kong Lui,<br /><br />Hindi ko inaasahan na hihingi ka ng paumanhin sa akin dahil pinagkaitan mo ako ng handout sa anthro192. Pero pwede na rin. Hehehe. Matagal ko ng alam na salbahe ka talaga, at walang pakundangan mong ginagawa ang mga bagay na mapagtripan mong gawin- kaya naiintindihan kita. Hindi ko lang talaga napigilan ang pagka-inis ko nun. Aaminin kong sumama talaga ang loob ko. Sabi ko nga nagtatampo na ko e! HIndi niyo ko pinakinggan! Raaaaaaaar! Heheh, joke. Sabihin mo kung mali ako, pero unfair un e. Huhuh, nasaktan ako nung ipinagkait niyo sa kin yung karapatan kong makakuha ng handout! Para akong magsasaka na inapi at pinagkaitan ng karapatang magkaroon ng sariling lupa. Nahhh, exajjjj... Nahihiya lang ako sa iyo kasi hindi ko masabi ng diretso ang hinanakit ko. Bakit mo kasi binasa yung blog ko?! Hindi tuloy ako makakatulog nito kaka-isip sa kung ano'ng iniisip mo. Pagpasensyahan mo na lang ako. Nabigyan ko lang siguro ng maling kahulugan ang pagbibiro ninyong iyon. Pero,'takte. Nainis talaga ako nun. At nasaktan. Masmahal niyo pala si Aisha kaysa sa kin?! Uhuhuh... Wahaha. Biro lang.<br />Hayaan mo, sa susunod sasapakin ko na lang kayo agad para kwits na agad tayo at nang hindi na ako magkaroon ng sama ng loob sa inyo. Hindi 'to biro. yik!<br />Nakakainis naman. Hindi ko intensyon na konsensyahin ka o pag-isipin ka ng kung anong masama. Pramis. Naiintindihan ko naman talaga na binayaran ka lang ni Aisha. ehehe. Alam ko kung gaano kahalaga ang pera sa buhay natin ngayon. Wahehe. Pero kasi- alam mo yun? Kahit alam mong naiintindihan mo--- basta, the truth hurts. Nyahaha. Gusto ko lang ilabas ang sama ng loob ko nun kaya nasulat ko yung mga ganoong bagay sa blog ko. Huhuh, nakakahiya ako. Humihingi din ako ng patawad kung hindi nagdulot ng mabuti sa iyo ang mga bagay na pinglalagay ko dun sa nabasa mo sa blog. Bakit mo kasi binasa??? Hehehe. Biro uli.<br />Basta. Wala na yon. Natatawa tuloy ako. Anung kalokohan na naman ba 'tong ginawa ko?<br />Basta. Alam ko, prends tayo. Di ba? Hindi na pinapansin yung mga ganung maliliit na bagay. Likas lang talaga sa kin ang maghinanakit tungkol sa mga bagay na walang kwenta at pabayaan ang mga bagay na importante. Ehehehe. Sana maintindihan mo ko.<br />Hindi ako nagsosori para dun sa mga bagay na inilagay ko sa blog ko. Humihingi ako ng paumanhin sa kung anong naidulot nun sa yo. Gets? I mean, hindi ko binabawi na nagkaroon ako ng hinanakit sa inyo dahil dun sa lintik na handout na yon. GALIT PA RIN AKO!!!<br />Hehehe, biro lang uli.<br />Kung may hinanakit ka sa kin o sa kahit anumang bagay sa mundo, sabihin mo lang agad sa kin(kung gusto mo). Hindi ako makakatulong pero pwede akong maging malaking punching bag na gumaganti. Okey? Heheh.<br />Sige. Isang nakakatuwang biro na lang ang handout incident para sa kin ngayon. Tanggap ko ng pinagkakaisahan ako ng mundo. It's me against da world. Raaaaaaaaaaaaa! Hehe.<br /><br /><em>N</em>agmamahal,<br />Cyril<br /><br />P.S. Apology accepted nga pala. -.-'<br /> (Hiiiik! Ang awkward.)<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115773022703358307?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1156576016830248662006-08-26T14:42:00.000+08:002006-08-26T15:06:56.916+08:00Ang dami kong ginawa nitong mga nakaraang araw.<br />Yung iba masaya.<br />Yung iba hinde.<br />Yung iba panget.<br />Ako lang ang maganda.<br /><br /><br />Pero bakit ganun?<br />I feel na parang I regret some of those things that I have done this past few weeks.<br /><br />Nakakasawa na ang buhay ko.<br />Anu ba yan...<br />Walang exciting na happenings.<br />Walang bago.<br />Puro namn pulitika sa mundo.<br />Ang hirap naman dito.<br />Ay, ang lungkot ko naman---<br />I'm suuuuuuuupppppeeerr booooorred.<br /><br />Haha.<br />haha.<br />haha.<br /><br />Tulad ngayon.<br />Andito ko sa SC.<br />Nagi-iinternet kasi walang magawa sa buhay...<br />ay.<br />Nababagot na rin ako dito.<br /><br />Anu kayang magandang gawin?<br /><br />Hmm. Gusto kong mangholdap ng banko<br />para magkaroon ako ng maraming pera<br />tapos, pag marami na kong pera, bibili ako ng maraming maraming keyk<br />at iba't ibang flavors ng ice cream<br />at at at...<br />wala na...<br />manghoholdap lang ako ng banko para sa keyk at ice cream.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115657601683024866?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1155025897514480002006-08-08T16:16:00.000+08:002006-08-08T16:31:37.596+08:00Nagkasakit ako.<br />Halos isang linggo nang masakit ang katawan ko.<br />Hindi ako makakain kasi ang sakit sakit ng lalamunan ko.<br />Haah. mamamatay na ata ako<br />Maga ang mga labi at lalamunan ko.<br />May singaw ang bibig ko.<br />Ang dami kong gustong kainin!!!<br />Pero kahit tubig, hindi ko mainom.<br /><br /><br />Dalawang doktor na yung pinuntahan ko-<br />Sabi nila pareho may impeksyon daw ako<br />kaya binigyan nila ako ng antibiotic.<br /><br /><br />Tangamang yan.<br />Ang nakakainis, hindi ako nakapag-exam sa Anthro192.<br />Tapos may deduction pa ko sa exam ko sa SW kasi hindi ako nakasunod sa instructions.<br /><br />PALPAK!!!<br /><br />AAAARGH!!!<br /><br />Napanaginipan ko pa kagabi yung exam sa anthro-<br />nakita ko si mam mangahas<br />nakita ko yung exam questions<br />ang haba-haba ng exam<br />tapos, may crossword pa<br />lahat ng mga kaklase ko nag-eexam na<br />pero ako nakatayo sa may pintuan ng classroom<br />pinagtatawanan ako ng mga kaklase ko<br />tapos sabi sa kin ni mam mangahas: "Bumalik ka na lang."<br />nakangiti pa siya<br /><br />Huwaaaaaaaah.<br />Nakakainis.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115502589751448000?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1154158646786117052006-07-29T15:02:00.000+08:002006-07-29T15:37:26.813+08:00Hay nako.<br />Nakakainis naman da laro kanina!<br />My blood is running out of my <toot> while I struggle to play futbol.<br />Yak.<br />It's so kadire naman da feeling.<br />Putik is flying all around.<br />Eeew!<br />I almost made tikim of the kalabaw-smelling field.<br />My gash, we smell like shit kanina.<br />Buti na lang, I have sipon.<br />But my sipon is so nakakainis na rin kanina.<br />Aside from blood dripping out of me, I also have my sipon running back and forth in my nose!<br />I can't breathe well becos op my sipon.<br />Its color green pa naman like the damo in sunken garden.<br />And I hab so many kulangots in my nose after the game ha!<br />I hab to breathe in my mouth pa becos op da so many kulangots stuck in my nose!<br />Imagine dat?<br /><br />O well. Whateber.<br /><br />Somehow, its fun naman e.<br /><br />It would have been funnier for me if da field is dry. <br />Wahaha.<br /><br />I can't run very much in the mud naman kasi...<br />I sink, get stuck, and its really a great eport to lift my heavy legs becos op the dysmenorrhea I'm suffering.<br />Owts... My back hurts, along with my hart.<br />Ay, I hab a heart pala. Its beating dugdugdug kanina. I felt it beating So fast!<br />It almost jumped out of my chest.<br /><br />I like to laugh at the girls who got too much putik kanina.<br />WAHAHAH!<br />But its notn really that funny ha?<br />Its so hirap to clean the putik. It sticks to your skin.<br />I can still smell the odor.<br />O my, there's still putik in my eye!<br />Later it will come out as muta na.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115415864678611705?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1152197344896755112006-07-06T21:52:00.000+08:002006-07-06T22:49:04.986+08:00Nabasa ko yung mga naunang posts ko dito sa blog ko.<br />Wahaha. Ang korny ko pala. Ang pangit ng pagkaka-kwento ko.<br />Prang di kapani-paniwala.<br /><br />E bakit ba??? Kanya-kanyang diskarte lang yan.<br /><br />E... ang panget kasi. Naiinis lang akong basahin.<br /><br />Walang kwenta mga adbentyurs ko.<br /><br />Anukaya't mamundok naman ako minsan nang may bago akong mailagay dito sa jornal ko...<br /><br />Hay. Tangamang yan... Ang hirap sumakay sa Katipunan kanina.<br />Bumaha pa dun sa palagi kong pinag-aabangan ng jip.<br />Yak. Nabasa ng maruming tubig ang mga paa ko.<br />Eww... Hala. Baka magka-leptospirosis aku!!!<br />May sugat pa naman ako sa paa tapos nabasa ng baha.<br />Mamamatay na ko!<br />MAmamatay na ko!<br />Mamamatay na ko!<br />HIndi lang yan. Naka-sakay pa ko sa isang patok na jip na may preskong konduktor at drayber.<br />Pinara ko yung jip. Nagkamali ako kaasi punong-puno na pala. Pero tumigil pa rin para isakay ako. At sa harap pa 'ko pina-upo.<br />Ayon sa aking obserbasyon, medyo special kasi ang upuan sa harap ng patok na jip.<br />Para lang sa drayber at konduktor ang harap.<br />Hindi sila nagpapasakay ng mga lalaki sa harap at pinipili nila ang mga babaeng papaupuin sa harap.<br />Madalas mga tinedyer na may mga hitsura at mukhang madaling utuin.<br />May hitsura ako, no doubt about it...Waaaaahahah!<br />Pero mukha ba kong uto-uto?<br />Anyhow, pinatulan ko na. <br />Diyoskopo. Halos 20 minutes na 'kong naghihintay ng jip na masasakyan.<br />Ang lakas ng ulan at nagsisiksikan ang mga tao sa ilalim ng tulay. Baha pa.<br />Nakakainit ng ulo.<br />Kaya naman napasakay na ko sa patok na yon.<br /><br />Traffic. Ang init sa loob ng siksikang sasakyan. Habang yumuyugyog ang jip dahil sa lakas ng rock music, nagtanong ang konduktor: "Ate, mahirap bang sumakay?"<br />SAbi ko, "Oo. Ang daming tao at ang lakas pa ng ulan. NAkakainit nga ng ulo e."<br />Akala ko titigilan na kong kulitin ng konduktor. Maya-maya, silang dalawa na ng drayber ang dumadaldal sa kin.<br />Haha, makiki-ride nga ako, kung sabagay nakasakay na rin lang naman ako sa jip nila...<br />Medyo nakaka-bore nga naman ang biyahe. Ang haba ng trapik. Kaya dinaldal ko rin sila.<br /><br />Hindi naman masyadong matanong si konduktor. Sumasakay ka ng FX? Nag-LRT ka ba at bumaba sa Katipunan? Saan ka sumasakay sa umaga? Nag-aabang ka ba sa NGI sa umaga?<br />Ay sige, interview to. Ako namang si gaga, nagdadalawang isip kung magsisinungaling o ano.<br />Sapakin ko na lang kaya para tumahimik na...<br /><br />Nasa Concepcion kami nang...<br />"Anu nga pala pangalan mo?" tanong ni konduktor.<br />Ops.<br />Teka, sasabihin ko ba o-<br />"Cyril."<br />"Ano, Sheryl?"<br />"A, oo." Wala naman talagang nakakakuha agad ng pangalan ko.<br />"Nice meeting you. Ako naman si (nakalimutan ko na)." Sabay abot ng kaliwang kamay sa akin.<br />Di ko pinansin. "E si mister driver?" Pilit kong iniiba ang usapan.<br />Sinabi naman ni mister driver ang pangalan niya pero nakalimutan ko rin agad. Inabot din niya ang kanan niyang kamay habang nakahawak sa manibela ang isa.<br />"Okey... Ay, diyan na lang ako sa tabi.Para."<br /><br />"Sakay ka uli sa 'min ha?"<br />Sagot ko, manifest:"O sige, basta ba libre e."<br /> latent:"In your dreams, pare."<br /><br />Actually, medyo sanay na 'ko sa mga ganitong sitwasyon dahil ilang beses na rin nangyari sa kin 'to. Unang beses, dinaldal ko rin yung konduktor at yung drayber. Feeling close kahit hinde, may discount pa 'ko sa pamasahe. Sumunod na nasakay ako sa harap, inisnab ko yung konduktor at drayber. Mula Barangka hanggang sa amin hindi ako tinigilan ng pagpaparinig at pang-aasar. Madalas naman hindi ako dinadaldal dahil madalas, pag sa harap ako nakaka-upo ay nakasimangot ako. Kunwari mainit ang ulo para di na pakitunguhan. Pero madalas din na nakikita ko sa salamin na tinititigan ako.<br />BULAGA! Huli ka. Dukutin ko 'yang mata mo e. - nasasabi ko na lang sa sarili ko. <br /><br />Okay. Change topic. Saka ko na i-aanalyze ang pangyayaring 'yon. Masyadong konti ang data ko para gumawa agad ng mga haka-haka. Sarili kong insights muna ang masasabi ko kaya medyo biased ang pagkaka-kwento ko.<br /><br />***<br />Omay... May crush ako.<br />Sa wakas may crush na uli ako.<br />Since _____hindi na ko uli nagkaroon ng matinong crush.<br />Kaya lang... hrrr. Masyado akong excited, nasabi ko tuloy agad sa dalawang frendly chuchus ko.<br />Wala na. Ang korny na tuloy.<br />Hmph. Nawalan na ko ng gana...<br />Di ko na siya uli crush.<br />Bakit ganun, once na inamin ko sa sarili ko na crush ko yung someone, naguguluhan ako.<br /> Nakakainis.<br />Sana pala di ko inamin agad para na-cherish ko yung mga kilig moments.<br />Iba na kasi pag may ibang nakakaalam. Malalaman na may hidden agenda ako.<br /><br />Shoot. MAli.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115219734489675511?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1151944369295979432006-07-03T23:18:00.000+08:002006-07-04T00:32:49.356+08:00Habang nagtatayp ako nito, kumakain ako ng puting merengue at nakikinig sa nakaka-depress na music ng Coldplay.Ganda...<br />Mmm...ang sarap. Ang tamis-tamis.<br /><br />Nitong nakaraang sabado, nabihag na naman ako sa time space warp sa bahay ni kuya ty.<br />Ewan ko ba. 'Pag nandun ako, parang nawawala ang konsepto ng oras sa mundo.<br /><br />Naroon sina Kuya Ty, Kuya eds, Kuya Hans, at Kuya myk. Dumaan sandali sina Ate rac, Kuya abe, Kuya Ranel, Kuya syl. Nanood ata sila ng game ng England at Portugal sa Ateneo.Nagpa-kain din ata nung gabing yun si Mr.Eds. Hindi ko alam kung bakit. Pero wala akong pakialam kasi hindi rin naman ako nakatikim ng kahit isang pirasong manok sa pakain niya.<br />Nagpunta lang kami ni Via dun para gawin yung para sa exhibit sa CHK na hanggang ngayon ay hindi pa rin namin matapos-tapos.<br />Nakakapagod ang training nung hapon na yon kaya medyo inaantok na kami ni Via, hindi na natuloy ang ginagawa namin.<br />Nagyayang mag-inuman sina Kuya eds. Chip-in. Pero hindi ako nagchip-in, hindi dahil ayaw kong uminom, dahil wala akong pera.<br />Pero mababait naman sila. Pinasali pa rin nila ako. Muntik pa silang magwala dahil hindi malamig ang beer at wala silang mahagilap na yelo.<br />Unang natumba si Via. Nalasing ata ang gaga, natulog na lang sa upuan. Si kuya hans, matapos ma-frustrate dun sa ginagawa niyang laruan, natulog na lang din.<br />Okey, two down. Ako, si Kuya ty, Kuya eds at Kuya myk ang natira.<br />Napansin kong tulala si Kuya Eds.<br />"Oy,humihinga pa ba yan?" tanong ko.<br />Wala talagang imik, nakatingin sa kawalan at malalim ang iniisip.<br />Obyus ba? May mabigat siyang problema. At malamang, problema sa lablayp yun.<br />Ganun naman lagi e... basta problema, lablayp yan. Wala yatang ibang problemang iniiiyakan kung 'di ang problema sa pag-ibig. Hahaha, buti na lang wala ako nun.<br />Medyo iba na ang takbo ng utak ko dahil sa alcohol.<br />Biglang nabanggit ni Kuya Eds na hindi raw marunong magmahal ang mga babae.<br />Sumang-ayon naman si Kuya myk. At maya-maya pa'y ginatungan pa sila ni kuya ty.<br />Sex lang daw ang hanap ng mga babae. 'Pag nakuha na ang gusto, iiwan ka na raw nila.<br />Siyempre hindi ako tatahimik na lang sa isang tabi. Naghahanap yata ng away ang tatlong yun e...<br />Nakipag-argue ako sa kanilang tatlo. Ang argumento ko ay argumento ng isang estudyante ng antropolohiya at hindi argumento ng isang peminista. That's what I think, at least. Base sa statement nilang tatlo, lumalabas na tinitingnan nilang hindi marunong magmahal ang lahat ng babae sa mundo, which is stereotypic para sa akin. Isa iyong generalization. Ang nakakatawa, may mga kilala rin kasi akong babae na pareho ang sinasabi tungkol sa mga lalaki. Ang mga lalaki raw ay hindi marunong magmahal, puro libog lang.<br /><br />Natutunan ko sa antropolohiya na hindi tama, hindi dapat, o hindi maganda ang pag-ge-generalize ng mga tao. Cultural diversity, cultural relativism. Ito ang mga konseptong ginamit ko upang ipaliwanag na hindi tama ang pananaw nila tungkol sa lahat ng mga babae. Helo? Iba-iba rin ang mga babae 'no? HIndi lahat ng babae ay may pare-parehong experiences. At ganun din naman sa mga lalaki, hindi ba?<br /><br />Ikinuwento sa akin ni Kuya eds ang naging experience niya regarding lovelife. Minahal daw niya talaga yung babae. Ibinigay niya lahat, isinakripisyo ang kailangan isakripisyo. Pero iniwan at sinaktan pa rin daw siya. Nagmahal siya at nasaktan. No question about that.<br /><br />Pero para sa akin, hindi sapat ang sariling experiences upang mag-kahon ng mga tao.<br />For him, that's enough para sabihing hindi marunong magmahal ang mga babae. For me, hoy, hindi lang siya ang babae sa mundo.<br /><br />Isa pa, ang pagmamahal kasi ay isang magulong konsepto.<br />Bawat tao ay may kanya-kanyang depinisyon ng pagmamahal.<br />Okey, pina-define ko kay kuya eds kung ano ang pagmamahal para sa kanya.<br />Yung depinisyon ba niya ng pagmamahal ay kapareho ng depinisyon ng pagmamahal ng babaeng minamahal niya?<br />Para sa kanya, alam niyang mahal na mahal niya yung babae. Pero ganun din ba ang nararamdaman ng babae para sa kanya?<br /><br />Love is relative. Di ba?<br />So, ang problema sa pag-ibig ay humanap ng isa pang taong may depinisyon ng pagmamahal na tulad ng iyo.<br />Ang hirap naman nun.<br /><br />Nakakatuwa kasi napatunayan ko noon na halos pare-pareho lang ang mga babae sa mga lalake. Pareho silang marunong magmahal. Pareho silang marunong masaktan. Pareho silang marunong magalit. At ang dahilan ng pagmamahal at sakit at galit nila ay halos pare-pareho din. Ewan ko lang ha? Pero baka nag-ge-generalize din ako sa puntong ito.<br /><br />Hay buhay.<br /><br />Nung ako ang tinanong nila kung ano para sa akin ang pag-ibig, hindi ko sila masagot.<br />Sabi ni kuya ty, napaka-imposible daw nun.<br />E hindi ko talaga masagot dahil masyadong magulo para sa akin ang pag-ibig.<br />Siyempre nung bata ako, ang pagmamahal para sa akin ay yung love story ng mga prinsipe't prinsesa. Kiss. Kasal. Pamilya.<br />Pero habang tumatanda ako, na-debunk yung alam kong pag-ibig.<br />Ilusyon lang ang lahat ng alam kong depinisyon ng pag-ibig. Hindi naman talaga siya parte ng realidad, ng tunay na mundo.<br />Nade-deconstruct ang lahat sa paligid ko.<br />Betwixt and between?<br />Yan tuloy, nasa liminality ako kaya gulong-gulo ako.<br /><br />Yan tuloy, nagduda pa sila kung lesbiana ako o hinde.<br />Yan tuloy, na-harrass na naman ako ni kuya ty.<br />Yan tuloy, hindi ko na napanood yung The Ring.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115194436929597943?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1151338538357370932006-06-26T23:45:00.000+08:002006-06-27T00:15:38.423+08:00Ayokong tumanda!<br />Ayokong magkaroon ng maraming responsibilities!<br />Tangama, ang dami ko tuloy trabaho ngayon.<br /><br />Pero, keri pa naman.<br />Maaga pa para magmukmok sa isang tabi.<br /><br />Kung may magagawa, e di gawin agad.<br />Kung wala na talaga, e di sorry na lang.<br /><br />Hay, kelan ko kaya matatamasa ang simpleng buhay?<br /><br />Nasanay siguro ako ng pa-easy easy lang...<br />Yan tuloy, natataranta ako ngayon.<br />Shet.<br /><br />Acads ko!!! Huhu...<br />Na-s-stress ako!<br /><br />Tangamang mga deadlines yan...<br /><br />Pero wala na kong magagawa...<br />Nandiyan na yan e.<br />Papanindigan ko na nga. Lintek.<br /><br />O baka naman masyado lang akong nag-iisip.<br />Hmmm. Oo nga. Iniisip ko kasing problema ang lahat.<br />Dapat siguro hinde.<br /><br />Waaa... nagiging pessimistic na ako.<br />Ayoko. May magandang idudulot naman siguro sa akin ang lahat ng ito.<br />HIndi naman siguro ako masyadong lugi kung pagbubuhusan ko ng panahon ang mga gawain ko.<br />Medyo pilit, at labag sa aking kalooban. Pero di naman mahirap matutunan.<br /><br />Si Mam Santos kasi e. Sabi i-problematize namin ang mga bagay-bagay sa mundo.<br />Ayan tuloy, ang gulo-gulo na ng mundo ko.Tsk. bakit ko ba siya sinusunod?<br /><br />***<br /><br />Ama ko, kailan ka magbabago?<br />Naiinis akong makita ka.<br />Tangama mo... wala kang kwenta.<br />Tangama mo... ginagago mo kami.<br /><br />Ngunit eto ako sa isang tabi-<br />Nananahimik habang naghihinagpis<br />Tumatawa habang nalulungkot<br />Ngumingiti habang naiinis<br /><br />O kay gandang palabas<br />Kulang na lang maglagay ako ng balbas.<br /><br />wahah<br /><br />wala na ko magawang matino<br />nagsasayang ako ng oras<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115133853835737093?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1150987392793831672006-06-22T22:11:00.000+08:002006-06-22T23:22:01.896+08:00'Eto ang ayaw ko sa lahat e:<br />TRABAHO at RESPONSIBILIDAD. Dagdagan pa ng madudugong major subjects ko ngayon:<br />Anthro 101, 197 at SW101.<br />Kumusta naman?! Secretary pa ko sa dalawang orgs ko.<br />Shet.<br />I can think of those as challenges, pero masnaiisip kong problema lang ang dulot ng mga iyon sa akin.<br />OPS. Ayokong isiping ganun. Lalo lang masisira ang ulo ko.<br />CHALLENGE!!! KAYA ko 'to.<br />It's just a state of mind.<br />Kailangan lang i-program ang isip ko na kaya kong pagsabayin ang lahat.<br />Una sa lahat ang acads.<br />Saka na ang iba.<br /><br />Pero may isa pa kong problema!!!<br />At yun ang pinakanakakadistract sa lahat.<br /><br />Sana hindi siya makahadlang sa aking mga gawain ngayong semestre.<br /><br />Isa pa, kailangan ko lang i-enjoy ang bawat sandali ng aking pagiging haggard.<br />Medyo nae-excite ako na kinakabahan.<br />What if I failed to meet my orgmates' expectations?<br />Well, that is another problem. Ang main concern ko muna ngayon ay gawin ang lahat ng aking makakaya.<br /><br />Kailangan lang ma-stimulate ang aking sarili na matutunan kong magustuhan ang aking mga gawain. KAilangan ma-realize ko na may mabuting maidudulot ito para sa aking kinabukasan.<br /><br />Medyo nagkakaroon na ng landas ang aking buhay. As time goes by, I see oppurtunities opening, even though they are limited.<br /><br />Gusto kong pumasok sa forensics!!! Pangarap ko ngayong makapasok sa NBI o kahit saang Investigation agency.<br />Gusto kong ipagpatuloy ang aking pag-aaral sa physical anthropology, most likely osteology.<br />Ngunit maraming factors na kailangan isaalang-alang.<br />Kung gusto ko talaga, hindi magiging hadlang ang mga factors na yon.<br /><br />Ngunit ang main concern ko muna ngayon ay maka-graduate at matuto ng kailangan kong matuto sa anthropology para makatuloy ako sa forensics.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-115098739279383167?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1148572803212395932006-05-25T23:26:00.000+08:002006-05-26T00:00:03.293+08:00Bukas ay umpisa na naman ng bagong taon sa aking buhay.<br />Hala... tumatanda na ako, wala pa rin akong plano sa buhay ko.<br />Bakit ganun?!<br />Nung maliit pa ko, andami-dami kong gustong gawin!<br />Gusto kong maging doktor, gusto kong libutin ang buong mundo, gusto kong yumaman- magkaroon ng maraming-maraming pera at magpakasarap sa buhay.<br />Dati wala akong pinangarap kundi ang makuha lahat ng gusto ko:<br />-kumain ng kumain ng maraming tsokolate, kendi, keyk,<br />ice cream at lahat ng matatamis na pagkain hanggang sa mamatay ako sa diabetes.<br />-bumili ng maraming sapatos na tama ang sukat sa aking mga paa at hindi kamukha ng sapatos ni McDo<br />-magkaroon ng malaking bahay na may malaking garden na may maraming puno<br />Napakasimple lang ng buhay ko noon. Ang babaw.<br />Hindi katulad ngayon. Halos malunod ako sa kahirapang aking nakikita at nararanasan.<br /><br />Kung kailan nabigyan ng linaw ang mga bagay sa aking lipunan, saka lalong nagulo ang aking isipan.<br />Kung kailan lumaki ako, saka ko nalaman kung gaano kaliit ang aking magagawa.<br />Kung kailan dumami ang aking kaalaman, saka ako lalong naging tanga.<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br />Nawalan ako ng pangarap.<br />Lalo akong naguluhan.<br />Biglang naging kumplikado ang simple kong mundo.<br /><br />Isa lang ang tanging puno't dulo sa problema kong 'to: PERA.<br />... pengeng pera!!!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114857280321239593?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1146484278356532652006-05-01T19:26:00.000+08:002006-05-01T19:51:18.373+08:00Ewan ko ba kung ano na naman ang nangyayari sa akin...<br />Nung isang araw may pinatumba ako habang naglalaro ng futbol.<br />Tangama, ilang araw kong dinamdam yung ginawa kong yon...<br /> ...NA-TRAUMA?<br />Parang ayoko na maglaro ng futbol uli...<br />Nakakasakit lang ako ng iba...<br /> huhuhu...<br /><br />Bakit ko nga ba ginawa yun?<br />Tsk tsk tsk, ang labo nun...<br /><br />Hindi ko naman talaga kailangan gawin yun e.<br />May nagsabing hindi ko na nakokontrol ang sarili ko.<br />NAKAKATAKOT.<br />Waaah... paano kung masmalala pa dun ang gawin ko nitong mga susunod na araw?<br /><br />Ayoko na...<br />It came to a point na parang ayaw ko na rin magpakita sa iba...<br /><br />SORRY.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114648427835653265?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1146286448717569522006-04-29T11:18:00.000+08:002006-04-29T12:54:08.763+08:00Why is human always fascinated by ambiguous concepts?<br /><br /><span style="font-size:180%;color:#ff0000;">Love</span> is one of the most unclear and confusing concepts I have ever encountered.<br />Does it really exist?<br />Is it universal?<br />Is it a feeling? An emotion? Or purely just a part of our imagination?<br />When I ask people to define love, or at least to explain how it is to love, or be loved, they have different answers. Most would say they really don't know.<br />Why is it so difficult to explain or define the concept that almost everybody is obssesed with?<br /><br />Sometimes I think that love is just an escape,<br /> a human construct,<br /> an attempt to obstruct reality.<br /><br />How is it to love?<br /><br />Is <strong><span style="font-size:130%;color:#ff6666;">LOVE</span> </strong>different from <span style="font-size:130%;color:#cc33cc;"><strong>LUST</strong></span>?<br />How can you differentiate love from <span style="color:#66cccc;">admiration</span>?<br /> from <span style="color:#ff9966;">infatuation</span>?<br /> from <span style="color:#9999ff;">obssession</span>?<br /><br />Someone once told me that he loves me, even though he doesn't know me.<br /> I said that's impossible.<br />I don't know how he felt that way. I started to question myself, and question him, even though I did not ask him.<br />How can he explain that what he's feeling towards me is not lust, not admiration, not infatuation, nor obssession?<br />If I ask him what love is, would he give me a concrete answer?<br />Would he be able to explain the ambiguity of the concept?<br /><br />How true is love?<br />How can you prove that it is real?<br />Is it more than just an imagination or a human construct?<br /><br />Love, love, love.<br />Some say that without it, there's emptiness.<br />Love is just another complexity in the human mind, just like faith.<br /><br />But then, my insights are purely etic.<br />(Etic?! How can that be? I am a part of this society!)<br />I might sound like a person who does not know how to love, or how to be loved.<br />Maybe I'm just not aware of my own behavior.<br />Maybe the problem is me.<br />Maybe I just can't accept the reality that there is such thing as love.<br /><br />I admit, the concept scares the hell out of me. I don't know why...<br /> or maybe i know why but I myself couldn't accept that I think that way.<br />Oh my, I'm such a confused person.<br /> Maybe that explains why I have a somewhat cynical view of the concept.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114628644871756952?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1144658408883777672006-04-10T16:24:00.000+08:002006-04-10T16:40:08.896+08:00<a href="http://photos1.blogger.com/blogger/1501/872/1600/IMG_0049.jpg"><img style="FLOAT: left; MARGIN: 0px 10px 10px 0px; CURSOR: hand" alt="" src="http://photos1.blogger.com/blogger/1501/872/320/IMG_0049.jpg" border="0" /></a><br />Hay nakooo!<br />Talaga namang nakakainit ng ulo ang bwisit na PE na yan!<br />AAAAAAAAAAAAAHHH! Lintek.<br />Kung wala lang akong kahihiyan, kanina pa ko nagwala dun sa gym e...<br />Isa pa 'tong walangkwentang na CRS na 'yan e...<br />HOOOOOOOOh! 'Pag 'di nga naman nag-init ang ulo mo- ewan ko na lang!<br /><br />Ano bang nagawa kong kasalanan at nangyayari sa akin 'to?!<br />huhuhuh...<br />Bwiset, baka hindi pa ko makagraduate ng dahil lang sa pe na 'to ah!<br />Waaaaaaah! Masyado akong nagpabaya...<br />Ayan tuloy... KASALANAN KO PA!!!<br />Nakakainis!<br /><br />Hay ciriaka! Ayus-ayusin mo nga yang buhay mo!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114465840888377767?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1144419043320180942006-04-07T20:52:00.000+08:002006-04-07T22:10:43.360+08:00Putangamang bakasyon to o...<br />Kung hindi ako pinalilinis o pinaglalaba dito sa bahay, nakatunganga lang ako.<br /><br />Sana mag-umpisa na ang summer classes.<br /><br />Ang init-init!<br />Lalo pang nakakainit ng ulo ang mga tao dito sa bahay.<br /><br />Lalo pang nakakainit ng ulo ang mga bagay-bagay na umiiral sa ulo ko ngayon.<br /><br />Bakit kaya ganito ako?<br /><br />aaaaaarrr... naiinis ako sa sarili ko.<br /><br />Siguro kailangan ko ng itigil na ihambing ang sarili ko sa iba.<br />Siguro kailangan ko ng umpisahan ang sarili kong kwento.<br />Palagi ko na lang iniisip na dapat masmagaling ako sa iba-<br />e ang totoo'y hindi naman.<br />Niloloko ko lamang ang aking sarili.<br /><br />Sa ngayon, kailangan ko munang ayusin ang sarili ko.<br /><br />HOY! Umayos-ayos ka ngah!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114441904332018094?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1143823106666381722006-04-01T00:13:00.000+08:002006-04-01T00:42:24.576+08:00Hindi ko na alam kung anong nangyayari sa akin ngayon.<br />Wala akong maramdaman.<br />Autistic?<br />Wala na akong matinong maisip.<br />Marahil ay sanhi lang ito ng sunud-sunod na mga gawain ko nitong nagdaang linggo.<br />Dapat napapagod ako ngayon, pero kahit yun, hindi ko maramdaman.<br />Batong-bato na ako sa mga nangyayari sa buhay ko.<br />Masyado akong nag-iilusyon.<br />Masyado akong napapariwara.<br />Hindi ko pa rin alam kung saan ako patutungo.<br /><br />Siguro<br />Siguro naghahanap lang ako ng takas.<br />Masyadong marahas ang mundong ito para sa akin.<br />Nakakahiya. Ang duwag-duwag ko.<br />Ayokong masaktan. Ayokong harapin ang realidad.<br />Nakakatakot.<br />Pero alam kong ito ang katotohanan.<br />Malungkot.<br />Wala pa rin akong magawa.<br /><br />Sa ginagawa kong ito'y lalo ko lang sinasaktan ang sarili ko.<br />Alam ko 'yon.<br />Inutil.<br />Anong dapat kong maramdaman?<br />Anong dapat kong gawin?<br />Wala akong maramdaman.<br />Gusto kong umiyak at ilabas ang lahat ng mailalabas ng luha.<br />Pero wala ni isang patak.<br />Nakalimutan ko na rin ba kung paano umiyak?<br />Nakakalimutan ba kung paano magalit, paano matuwa, paano malungkot?<br />Wala akong alam gawin kundi ang tumawa.<br />Wala akong ibang alam gawin kundi ang magtago.<br />Wala akong ibang alam gawin kundi ang mag-ilusyon.<br /><br />Gusto kong maging masaya.<br />Ayoko nang mamanhid sa lungkot at galit.<br />Gusto ko nang kalimutan ang lahat.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114382310666638172?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1143174842276317082006-03-24T12:27:00.000+08:002006-03-24T12:34:02.286+08:00O hinde!!!<br />Tatlong exams pa...<br />Gusto ko nang matapos ang lahat ng ito!!!<br /><br />Dali dali dali!<br />Tapusin na ang lahat!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114317484227631708?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1142903467681157072006-03-21T07:54:00.000+08:002006-03-21T09:13:19.073+08:00Meron akong ginagawang kalokohan ngayon.<br /><br />Ang dami kong exams- sa Anthro187, Anthro181, sa Chem, at sa Ling.<br />May kailangan pa akong ipa-print na paper ko sa archaeo.<br />Hay nakooooooo...<br />Alam kong dapat nag-aaral na lang ako ngayon.<br />Pero nagpapaka-pariwara na naman ako.<br />Ayaw ko e...<br />Wala akong inspirasyon!!!<br />Kailangan ko ng inspirasyon!!!<br />Walang nag-uudyok sa akin na pagbutihin ko ang mga trabaho ko.<br />Ang hirap naman ng ganito...<br />Ibig sabihin ba nito, hindi ko gusto ang mga ginagawa ko?<br />Waah! Ayokong mag-shift! Masaya naman sa anthro e...<br />Nasa akin nga lang siguro ang problema- Oo, tamaaaaaaaaaaaaad nga ako.<br />Ngayon ko lang namalayang hindi ko pala pinagbubuti ang pag-aral ko.<br />Pramis, next schoolyear, magsisipag na ako.<br />Kailangan ko lang ng konting inspirasyon, konting motivation na pagbutihin ang ginagawa ko.<br />Kaya lang, anong kabuluhan ng lahat ng ito?!<br />Hindi ko pa rin alam kung saan ako pupunta!<br />Hindi ko pa rin alam kung anong gusto kong gawin!<br />Waaah! Naguguluhan na ako!<br />Wala pa rin akong pangarap...<br />Ang hirap naman nito.<br /><br />Gusto kong pumunta sa dagat.<br />Wooo, summer na naman.<br />Kailangan ayusin ko na ang sarili ko.<br />Kailanagn ko nang mag-isip.<br />Mag-iisip na naman ako?<br />Hay, ibig sabihin ba nito, wala akong kultura?<br />Naalala ko yung sabi ni Sir Cabanilla...<br />Culture prescribes what people do.<br />Kaya mayroong kultura para hindi na mag-isip ng kung anong dapat gawin ng mga tao.<br />In a way, parang tama rin naman ang sinabi ni sir para sa maraming tao na nagpapadala na lang sa agos ng buhay...<br />Pero ako- anong ginagawa ko?<br />hay! Ang gulo!!!<br />Kailangan kong ayusin ang mga iniisip ko.<br />Minsan nakakabaliw na. Hindi na ko makapagsalita.<br />I always keep things to myself, minsan 'di ko na nakakayanan.<br />Minsan kailangang ilabas, pero wala akong outlet.<br />Tanging ang pwet ko lang ang maaasahan ko sa paglalabas ng sama ng loob.<br />O mais! Salamat sa Maykapal at meron akong pwet at mais!<br />Wahahah!<br />Ang sarap tumawa.<br />Ang sarap tawanan ng lahat.<br />Ang buhay ay isang malaking kalokohan.<br />Bakit kailangan kong seryosohin ang buhay ko kung gano'n?<br /><br />Heh! Gumagawa ka lang ng dahilan para magpaka-pariwara ka na naman!<br /><br />Huh, sino yun? Yiiii... scary. Baka nga meron akong personality problem!<br />Waaah, nakakatakot! Nakakabaliw to a...<br />Hindi, hindi. Psychological lang ang lahat.<br /><br />Ang daming uri ng realidad sa mundong ito.<br />Minsan hindi ko na alam kung alin ang totoo.<br />(Siguro kailangan kong kumuha ng GE sa philosophy.)<br />Kailangan malaman ko kung paano nagsimula ang lahat, kung paano nagkaroon ng lahat.<br />Ang dami kong gustong malaman...<br />hindi ko tuloy alam kung saan ako mag-uumpisang maghanap ng mga kasagutan.<br /><br />Gusto kong magkaroon ng maraming pera para makapag-ikot sa mundo.<br />Pero ibig sabihin, kailangan kong mag-conform sa hypocrisy ng sistemang kapitalismo.<br />Ayaw ko nga...<br /><br />Sana magkatotoo yung wish ko du'n sa bulalakaw na nakita ko habang nakaupo kami nina Luui at Aisha sa Sunken garden.<br />Naroon na ang iniisip kong pangarap ko. Kaya lang, sa isang kisapmata'y biglang naglaho ang lahat.<br />Tsk, bakit lahat na lang ng gusto ko ay napakaimposible sa mundong ito?<br />Nakakainis.<br />Kaya siguro wala akong pangarap dahil iniisip kong hindi naman mangyayari ang gusto ko.<br />Ang hirap naman mabuhay sa mundong ito.<br /><br />But then, bigla na namang nagbabago ang pag-iisip ko...<br />Everything about man is cultural.<br />Tao lang naman ang nagbibigay ng kahulugan sa lahat ng bagay.<br />Tao naman ako a? Well, at least, sa pagkakaalam ko'y tao ako.<br />Pwede akong magbigay ng sarili kong kahulugan sa mga bagay-bagay.<br />Pwede kong mabago ang mundo ko. Pwede kong gawin ang lahat ng gusto kong gawin.<br />Pero babansagan naman akong baliw ng ibang taong nakapaligid sa akin!<br />Anong dapat kong gawin?<br />Wah... nawawala na naman ako.<br />Kailangan ko ng paliwanag. Kailangan kong maliwanagan sa maraming bagay.<br /><br />Tama na nga ang kalokohang ito.<br />Sa huli'y wala rin naman talaga akong magagawa.<br />Madadala pa rin ako sa agos. Kailangang sumunod sa itinakdang papel at mga gawain sa akin ng aking lipunan kung hindi, magiging deviant ako.<br /><br />Hmmm. Kailangan kong pag-isipan ito ng mabuti.<br />Ngunit bago ang lahat...<br />Kailangan ko munang ipasa ang papel ko sa Archaeo.<br />Kailangan ko munang mag-aral para sa mga exams ko.<br />Kailangan ko munang magpadala sa agos ng aking lipunan.<br /><br />Tsk. Nasayang lang ang oras ko. Mula sa wala'y bumalik na naman ako sa wala...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114290346768115707?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1142141586178211302006-03-12T13:27:00.000+08:002006-03-12T13:33:06.190+08:00Isang bagay lang ang hindi nauubos sa mundong ito-<br />at iyon ay ang oras.<br /><br />Pero bakit pakiramdam ng marami, nauubusan na sila ng panahon?<br />Hehehe, nagka-cram na ako<br />pero 'eto ako ngayon at nagtatayp ng kung anu-ano sa blog na to...<br />Hmmm, hindi ko naman kayang gawin ng sabay-sabay ang lahat.<br />Kailangan lang i-manage ko ang aking oras.<br />May mga deadlines akong kailangang habulin, pero hindi naamn matatapos doon ang lahat.<br /><br /><br />harrr... gagawin ko na nga ang mga kailangan kong gawin...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114214158617821130?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1141546210103745532006-03-05T16:02:00.000+08:002006-03-21T09:28:31.580+08:00It never occurred to me then<br />until I realized that I was already doing something wrong<br /><br />What is this feeling that you have bestowed upon me?<br />I still can't put into words this things I'm feeling for you.<br /><br />I can't figure this out.<br />I can't get this thing out of my mind as much as I wanted to.<br /><br />I can't help it, before I knew it, I realized that I'm beginning to like you more than I should have.<br />You bring forth to me this indescribable feeling and yet I still cannot help myself from thinking and worrying about you.<br />Why do you make me suffer this much?<br /><br />I know I must put an end to this foolishness for its consequences are starting to get more and more unbearable as each day passes by.<br /><br />I cannot let you know. I must not let you know.<br /><br />I do not intend to put this burden upon your heart for yours is too pure to bear this foolishness of mine. This perplexing synthesis of loneliness, bliss, and sorrow you have created upon me is mine and only mine to suffer.<br /><br />I am sorry for everything I have created from this illusion of you and me. I know that this would only cause endless suffering for the both of us.<br /><br />So now I must stop.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114154621010374553?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1141401119344268692006-03-03T22:12:00.001+08:002006-03-03T23:51:59.356+08:00Everything seems so unclear now.<br /><br />I cannot define my thoughts, my feelings...<br />Even my sense of morality is shattered by all this things that are happening around me.<br />Everything seems out of place.<br /><br />My father- God knows how I hate him, how I despise him.<br />I almost did everything I can to make him proud that he had me as his daughter.<br />Still, he ignores me.<br />He won't even listen to me.<br />He do not even understand me.<br /><br />I hate him for not being the father I expected him to be.<br />He is not responsible enough to fulfill his obligations to his family, to us.<br />His weakness forced my beloved mother to leave home and work as a domestic helper (that for me is another word for slave with slightly more rights than true ones) for another family in a foreign land.<br />Oh how I missed my mother.<br />Every night I think of what she could be doing, if she is alright, or if she is lonely and thinking of us.<br /><br />I despise him for what he had done to our mother.<br />I loathe him for what he is doing to our mother.<br />Most of all, I hate him for what he is doing to me and my brothers.<br /><br />How can I ever make him understand that he is doing wrong?<br />But I myself can't figure out if what he's doing is wrong!<br />With all those new ideas and concepts I have been learning in anthropology, everything seems so confusing!<br />Who am I to tell him that what he is doing is wrong?<br /><br />Maybe it is wrong for me because what he has been doing hurts me and my brothers,<br />especially my mother.<br />I know that this will hurt my mother more than anyone involved in this problem.<br /><br />This whole thing makes me angry.<br />I cannot even look at my father. His mere presence infuriates me.<br />I have lost all the respect that's been left in me for him.<br /><br />Much more, I hated myself the most for not doing anything regarding this shit.<br />I love my mother more than anyone else in this world.<br />I can't stand to see someone hurt her, not even my own father.<br />But I guess I'm just as cowardly as my father is.<br /><br />tangama tangama tangama ko...<br /><br />I don't want to be like him.<br /><br /><br />Before connecting in to the internet, I caught him again.<br />This time, he was not just texting her.<br />At first, I cannot get connected because there was no dial tone.<br />I was puzzled. The phone was working just fine a few minutes ago.<br />I checked the phone extension at the other house and was quite surprised to see my father talking to the other person on the line with such soft smile on his face.<br />It couldn't be my mother. She always calls on my father's celfone.<br /><br />I thought my brother and I have already warned them. I thought then that they would stop.<br />I thought that we can just forget everything, and live our lives the same way it has been.<br /><br />Am I being idealistic, or am I just plain foolish?<br /><br />Stupid or not, one thing's for sure: This shit will never be forgotten.<br /><br />Now, everything is changed. We won't live the same way we did before, whether we like it or not.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114140111934426869?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1141012503698730892006-02-27T10:51:00.000+08:002006-02-27T12:04:24.483+08:00<span style="color:#ffff99;">Minsan hindi ko maintindihan ang sarili ko.<br />Tulad ngayon, I feel like I'm not myself today. This feeling- I hate this. It's too confusing.<br />What if I'm really not what I think I am?<br />What if I'm not what others think I am?<br />I'm so afraid. I'm still lost. I still don't know where to go.<br />Especially now.<br />I feel like there's no one I can run to.<br />I feel betrayed. I feel alone.<br />Again, there is only me in this dark, empty world of mine.<br /><br />I want to cry.<br /><br />But what for? For self pity?<br /><br />Poor me... No one cries for me.<br />What the heck am I thinking?<br />Who will cry for me? Who will care for me?<br />Who will understand me? Or at least, try to understand me?<br /><br />No one.<br /><br />I need someone. But there's only me. Me. There is no one. I feel so empty.<br />I tried to look for that place where at least I can fit in. But often, I feel too small or too big. I just can't find my place in their world.<br />I tried to look for that someone who will at least try to understand me. I trusted everyone I know. But that just makes me feel more foolish.<br /><br />At first I thought it was that simple. I tried to fit in. I thought I can fit in.<br />But my own feelings betrayed me even more than other people did.<br /><br />I swear I won't trust anyone, not even myself.<br />What am I thinking? Am I that stupid?<br />Am I just thinking too much?<br /><br />Maybe I am the problem. Maybe I should stop thinking this way.<br />But what else can I do?<br /><br />Aaaah... Should I press the delete button, or let other people see that I am weak?<br /><br />I don't care. No one would even care.<br /><br />Wahaha! This is so foolish.<br />Well, at least i can express myself...<br /></span><br /><div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:180%;color:#663366;"><strong></strong></span> </div><div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:180%;color:#663366;"><strong></strong></span> </div><div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:180%;color:#663366;"><strong></strong></span> </div><div align="center"><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:180%;color:#663366;"><strong>AAAHHHHH!!! PUTANGAMA!!!</strong></span></div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;font-size:100%;color:#ff0000;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:Trebuchet MS;color:#cccccc;"></span> </div><div align="left"><span style="font-family:georgia;color:#000000;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="left"><span style="font-family:georgia;"></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#ffff66;"><strong>Okey, tama na ang pagmumukmok. Harapin ang katotohanan... </strong></span></div><div align="center"><span style="font-family:lucida grande;font-size:130%;color:#ffff66;"><strong>I-TAE na lang lahat ng sama ng loob! </strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffff66;">Wahooo!!!</span></strong></div><div align="center"><strong><span style="font-size:130%;color:#ffff66;"></span></strong></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffff66;"></span></div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#ffccff;"></span> </div><div align="right"><span style="font-size:85%;color:#999900;">Sometimes I think ignorance is happiness.</span></div><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-114101250369873089?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1139712904325298932006-02-12T08:52:00.000+08:002006-02-12T10:55:04.456+08:00<div align="center"><span style="font-family:georgia;color:#663366;">MUNDO</span></div><div align="center"><span style="color:#663366;"></span> </div><div align="center"><span style="font-family:georgia;font-size:180%;color:#663366;"><strong>GALIT!</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#663366;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#663366;">POOT.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663366;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663366;"><strong>TRAYDOR!</strong></span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663366;"></span> </div><div align="center"><span style="color:#663366;">PAG-IISA.</span></div><div align="center"><span style="font-size:130%;color:#663366;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:85%;color:#663366;">KALUNGKUTAN...</span></div><span style="font-size:130%;"></span><br /><span style="font-size:130%;"></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-113971290432529893?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1138813468730237812006-02-01T22:17:00.000+08:002006-02-27T12:00:25.760+08:00<div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Hmm... ang dami kong gustong itayp, teka teka, nawawala na sila!</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ano nga ba yung iniisip ko?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ahhh. Ang tanga tanga ko nitong mga nakaraang araw...</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ewan ko kung bakit pero asar na asar ako sa sarili ko.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang tanga tanga ko kasi!</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Sinusubukan kong hanapan ng lusot yung mga katangahan ko at 'etong mga naisip ko: </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Isang araw, nu'ng pauwi na 'ko galing iskul, na-trapik ako du'n sa may Marcos hi-way.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">'Tangamang trapik 'yun, nagutom ako sa pagkaka-upo ko sa loob ng masikip at mainit na jip!</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Sobrang batong-bato na 'ko dahil hindi umuusad 'yung mga sasakyan.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Nakaka-ilang text na sa 'kin yung ama ko: ' Uwi na! Baka makitulog ka na naman kung saan saan!' ' Uuwi ka ba o ano?' ' Lintek ka, umuwi ka na!'</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Bwiset. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Wala akong magawa. Shiyet, pinagpapawisan na, jinajabar na ko. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Napatingin ako sa mga taong kasama ko sa jip. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang ilan natutulog. 'Yung iba nagtetext. Karamihan ay nakatulala. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ewan ko ba kung bakit pumasok sa isip ko ang kapitalismo. Lahat ng gamit na dala at suot nila ay mga produkto ng sistemang kapitalista. Pati kaya ang mga iniisip nila, naimpluwensiyahan na rin ng umiiral na sistema? </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">(Ang hirap naman nito... Pa'no ko kaya mailalagay sa mga salita ang mga iniisip ko?) </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Sa eskwelahan, madalas pinapalabas ng ilang mga propesor at estudyante na hindi nakakabuti sa maraming tao ang kapitalismo. Marami sa mga ipinapabasang readings sa amin ay tungkol sa mga kritisismo ng sistemang kapitalista. Nakita kong masama ang kapitalismo dahil ito ay nagpo-'promote' ng hindi pagkakapantay-pantay ng mga tao sa lipunan at opresyon ng <em>masa</em>. </span></div><div align="justify"><em><span style="color:#ffffcc;"></span></em></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ngunit, kung hindi dahil sa kapitalismo, makakapag-blog ba ako ngayon?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Magkakaroon kaya kami ng kompyuter sa bahay?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Magkakaroon kaya ako ng celphone?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Magkakaroon kaya ako ng soccer shoes?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">May suot kaya akong bra at panty ngayon?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Hindi ba't naging masmagaan ang buhay ngayon dahil sa tinatamasa nating mga produkto at teknolohiya mula sa mga kapitalista?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Kung hindi dahil sa mass production ng mga produkto, hindi tayo magkakaroon ng gamit na ginagamit natin ngayon. Salamat sa kapitalismo at may pagkakataon tayong maging kasimputi ni Kristine Hermosa, kasimbango ni Jennylyn Mercado, o 'di kaya'y kasing-seksi ni Diana Zubiri.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Salamat sa kapitalismo at nakakakain tayo ngayon ng fried chicken sa KFC, hamburger sa Wendy's, french fries sa McDonald's, at ispageti sa Jollibee. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Kung tutuusin, talagang naging masmadali ang buhay natin ngayon kaysa noong panahon ng lolo natin. Dati, kailangan muna nilang maghintay ng ilang araw bago nila matanggap ang sulat ng mga kaibigan o kamag-anak nila mula sa malalayong lugar. Ngayon, hindi na nga kailangang magsulat upang iparating sa iba ang mensahe. Papindut-pindot na lang ang mga tao sa kanilang celphone o laptop at ilang segundo lang, naipadala na nila agad ang gusto nilang ipadala. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Tunay ngang kamanghamangha ang ginhawang tinatamasa ng iba dahil sa kapitalismo. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Pero kailangan din nating isipin 'yung ibang taong hindi man lamang nakakakain ng tatlong beses isang araw dahil sa epekto ng kapitalismo. Harapin din natin ang katotohanang marami sa mga Pilipino ang sobrang hirap na hirap sa buhay. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Essential sa sistemang kapitalista ang pagkakaroon ng social stratification. Sa ating lipunan, halimbawa, nahahati ang mga Pilipino( in relation to their economic status) sa mga elitista, gitnang uri o middle class, at ang masa. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Dahil sa kapitalismo, hindi natin maikakaila na tumataas din ang standard of living ng mga tao. Pero dahil dito, lalong nagkakaroon ng malaking pagkakaiba ang mga mayayaman sa mahihirap. Sabi nga ng isa kong propesor, nagkaroon na sila ng magkaibang mundo. Magkaiba na 'yung uri ng pamumuhay, aspirations, food diet, kahit siguro values at kultura ng mga mayayaman kaysa mahihirap. ( Saan napunta ang gitnang uri?)</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Nakakamangha lang kung paano nahuhubog ng sistemang kapitalista kahit pag-iisip at kultura ng mga tao. Kung iisipin, hindi ko naman talaga kailangan ng kompyuter. Maaari namang isulat ko na lang sa papel ang mga saloobin ko. ( Pero mga kapitalista pa rin ang nagpoprodyus ng papel at bolpen, di ba?) Sinong nagsabing kailangan naka-type at printed ang isusumiteng essays? Anong pinagkaiba nu'n sa hand-written?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Hindi ko naman talaga kailangan ng celphone. Masmagandang mag-usap ng personal, 'di ba?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Hindi ko rin naman kailangan ng soccer shoes. ( teka... ang hirap hanapan ng dahilan nito a...) Pwede akong maglaro ng futbol nang nakapaa?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Umm, sino ba kasi'ng may sabi na kailangan natin magsuot ng underwear?! </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang So-en? Avon? Triumph? Bench? </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">* Kahit kaya ang notion natin ng kung ano ang amoy mabango at amoy mabaho ay idinidikta na lang din ng sistemang kapitalista? Mabaho ba talaga ang putok? Mabango ba talaga ang Rexona? Ang cologne? Sino'ng nagsabing mabango ang Camay?</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang galing. Paano nagagawa ng sistemang kapitalista na gawing isang 'spectacle' ang isang walang k'wentang bagay? Paano ipinapasok ng mga kapitalista sa utak ng maraming tao na kailangan nilang bilhin ang isang bagay na hindi naman nila kailangan? </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Likas nga lang ba tayong mga uto-uto? Matagal na tayong niloloko ng mga gahaman na kapitalistang 'yan pero parang lumalabas na natutuwa pa tayo sa panlolokong ginagawa nila. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang masakit pa nito, marami ang nagko-conform na lamang sa kapitalismo. Marami ang nag-iisip na wala na silang magagawa upang baguhin ang sistema dahil na-'ossify' na ang sistema sa buhay nating mga Pilipino. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">"Ganyan na talaga e... May magagawa ka pa ba?"</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Nagiging normal sa mata ng maraming tao ang mga bagay na abnormal. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Normal pa ba sa isang tao na kainin ang mga tira-tirang nahahalukay nila sa mga basurahan? Normal ba sa isang lipunan ang makakita ng mga batang lantarang nag-rurugby sa mga lansangan? </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Normal ba na tumira sa isang kariton ang isang mag-anak? </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ito 'yung realidad ng ating mundong pilit nating iniiwasan: </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Mga batang lansangan.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Iskwater.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Mga taong grasa. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang papangit nila. Ang dudumi pa. Nakakaawa. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Pero para sa akin, sila 'yung matatawag kong tunay na tao. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Sila ang realidad. Sila ang katotohanang hindi natin matatakasan. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang mundo nila ay mundo natin.</span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Araw-araw natin silang nakikita. Pero nagbubulag-bulagan pa rin tayo. Sa dami at dalas na atin silang nakikita, parang namamanhid na rin tayo sa awa sa kanila. </span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;"></span></div><div align="justify"><span style="color:#ffffcc;">Ang dami nilang mga marakulyo sa mundong ito. Nakakaawa naman 'yung mga pinagdadamutan nila.</span> </div><div align="center"><span style="color:#ffcccc;"><strong></strong></span></div><div align="center"><strong><span style="font-family:webdings;color:#ffcccc;"></span></strong> </div><div align="center"><strong><span style="font-family:webdings;color:#33ffff;">ddddd</span></strong></div><div align="center"> </div><div align="center"><span style="color:#ffcccc;"><strong>Ngunit, ako'y naguguluhan pa rin sa sistema ng napakakumplikadong mundong ito!</strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffcccc;"><strong></strong></span></div><div align="center"><span style="color:#ffcccc;"><strong>May iba pa kayang mundo sa labas ng siyudad? Anong mundo kaya mayroon ang mga tao sa labas?</strong></span></div><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-113881346873023781?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1138643070868709402006-01-31T01:39:00.000+08:002006-01-31T01:44:30.886+08:00<div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">O Diyos Ko.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Sino ba ang Diyos ko?</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">...'di ko alam. </span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Ikaw? Alam mo?</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Hahehe...</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Ang panget na ng blog ko.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Hmm, paano ko ba mapapaganda 'to?</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;"></span> </div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Wala pa akong magandang adbentyurs e.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Wala tuloy akong magandang maisulat.</span></div><div align="center"><span style="font-size:180%;color:#ffff99;">Hmmm...</span></div><span style="font-size:180%;"></span><br /><span style="font-size:180%;"></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-113864307086870940?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1137869789177538172006-01-22T02:00:00.001+08:002006-01-22T02:56:29.196+08:00<span style="color:#ffff99;">Pwede bang itigil muna ang pag-ikot ng mundo?</span><br /><span style="color:#ffff99;">hehehe, ang korny. Spoliarium ang pinapakinggan ko ngayon e...</span><br /><span style="color:#ffff99;">hay...nakakatuwa ang e-heads.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Ang simple lang ng mga kanta nila pero ang daming sinasabi tungkol sa lipunang pinoy.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Ang galing. Sana ganun lang din kasimple ang buhay tulad ng mga kanta nila.</span><br /><span style="color:#ffff99;">wala lang...</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">alas-2 na ng umaga nagba-blog pa rin ako.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Kakauwi ko nga lang.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Galing na naman ako kina kuya ty.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Grabe, nitong nagdaang linggo, masmatagal ko pang kasama ang mga orgmates ko kaysa sa mga tao sa bahay. </span><br /><span style="color:#ffff99;">Uuwi lang ako para matulog, kumain, maligo, at magtoothbrush.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Nakakawalang gana naman kasing umuwi dito...nakikita ko na naman ang otangama ko.</span><br /><span style="color:#ffff99;">nakakainit ng ulo kahit presence lang niya...</span><br /><span style="color:#ffff99;">Hay... nagkukunwari pang concerned nitong gabing 'to... wala naman talaga siyang pakialam.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Kung 'di kaya niya ako pinakikinabangan, saan kaya ako pupulutin ngayon?</span><br /><span style="color:#ffff99;">Kung 'di kaya ako sa unibersidad nakapag-aral, buhay pa kaya ako ngayon?</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Ang sakit sa ulo.</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Sinasadya ko talagang gabi umuwi nitong mga nakaraang araw...</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Nais kong makalayo sa totoong mundo. </span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Sa kabutihang palad, may natagpuan akong masayang mundo...</span><br /><span style="color:#ffff99;">isang mundo kung saan tumitigil ang oras</span><br /><span style="color:#ffff99;">isang lugar kung saan malaya ang mga tao</span><br /><span style="color:#ffff99;">isang lipunan kung saan halos kapantay ko ang lahat</span><br /><span style="color:#ffff99;">isang tambayan...</span><br /><span style="color:#ffff99;">isang bahay...</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">at parang isang tahanan na rin...</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Ang LAYA.</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Dalawang beses lang akong nakipag-inuman sa mga tao sa samahang iyon.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Red horse? Di ko alam na malakas pala akong uminom.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Hindi kasi ako talaga umiinom ng beer. Mas sanay ako sa brandy, tequilla, gin...'yung mga ganoong tipo.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Tomadera kasi ang lola ko. Kaunti na nga lang maaari na siyang bansagang alcoholic. Buti naagapan namin...</span><br /><span style="color:#ffff99;">Ayun... matagal na niya akong tinuturuang uminom. Ako 'yung may ayaw.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Isinumpa ko ang alak nung unang beses na tumikim ako.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Ang laking palaisipan sa akin dati kung bakit gustong gusto ng maraming tao ang alak samantalang ang pangit-pangit naman ng lasa.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Ngunit sabi ng lola ko, hindi naman daw tinitikman talaga ang alak. Nilalaklak lang.</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Lately ko lang na-realize na medyo masarap pala ang feeling pagnalalasing na.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Ang daming nawawala sa ayos. Nagugulo lalo ang magulo nang mundo.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Pero ang masaya dun, kahit alam mong masmagulo at masakit sa ulo, masaya ka pa rin. </span><br /><span style="color:#ffff99;">'Di ba?</span><br /><span style="color:#ffff99;">Siguro dahil nalalaman kong hindi lang pala ako yung may pinakamalalang sitwasyon.</span><br /><span style="color:#ffff99;">Madalas din kasing pag-usapan sa mga inuman yung bagay na laging pinoproblema ng mga tao: </span><br /><span style="color:#ffff99;">ang pag-ibig.</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Nakaka-intriga. </span><br /><span style="color:#ffff99;">Bakit kaya masyadong obsessed ang tao sa pag-ibig?</span><br /><span style="color:#ffff99;">Totoo kaya? Meron nga ba talagang pag-ibig?</span><br /><span style="color:#ffff99;">Pag-ibig sa mundong materialistiko?</span><br /><span style="color:#ffff99;">Minsan naiisip ko rin isa lamang ilusyon ang pag-ibig. </span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">May mga mahal nga ba ako?</span><br /><span style="color:#ffff99;">Mmm...mahal ko ba ang sarili ko? </span><br /><span style="color:#ffff99;">Paano ko mapapatunayan sa sarili kong mahal ko ang ibang tao kung hindi ko naman alam kung paano magmahal?</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">minsan tinanong ko yung ibang tao...</span><br /><span style="color:#ffff99;">"Paano ma-in love?"</span><br /><span style="color:#ffff99;">Sagot nila... </span><br /><span style="color:#ffff99;">"Iba e...'di ko maipaliwanag."</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">Shet...nawiwirduhan na ko sa mga pinagsasabi ko.</span><br /><span style="color:#ffff99;"></span><br /><span style="color:#ffff99;">saka ko na nga lang itutuloy 'to.</span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-113786978917753817?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1132790138666344312005-11-23T23:55:00.000+08:002005-11-24T07:55:38.683+08:00<span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Masyado nang magulo ang mundo ngayon.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Ewan ko kung bakit.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Parang nakakapagod na tuloy mabuhay.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Parang nakakasawa nang magpatuloy.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Hanggang ngayon 'di ko pa rin alam kung saan ako pupunta.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Nawawala pa rin ako.</strong></span><br /><span style="color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:trebuchet ms;font-size:78%;color:#cc9933;"><strong>Tulungan ninyo ako.</strong></span><br /><span style="color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Ang dami ko pang gustong malaman.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Ang dami ko pang gustong puntahan.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Ang dami ko pang gustong makita.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Ang dami ko pang gustong gawin.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Pero bakit pakiramdam ko nauubos na ang oras ko?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Bakit parang hinahabol ako ng panahon?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Bakit parang nahuhuli ako?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Masyado nang magulo ang mundo ngayon...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#cc9933;"><strong>Kaya ko pa kayang magpatuloy?</strong></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-113279013866634431?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1132792711308894692005-11-23T12:39:00.000+08:002005-11-24T08:38:31.323+08:00<span style="color:#ffcccc;"><strong>Simple lang akong tao.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong> ...teka, tao nga ba ako?</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Mababaw lang akong mas-isip.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Madalas ganun ako.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Minsan, lumalalim din naman.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Pero nakakatakot kasing mag-isip ng malalim.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Parang nalulunod ako sa mga kaisipang hindi ko rin naman naiintindihan.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Sa bandang huli babalik na naman ako sa wala.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Nakakatakot bumalik sa wala.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Parang wala lang din nangyari.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Parang hindi rin ako nag-isip.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Nasayang lang ang oras at pagod ko sa pag-iisip ng wala.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Parang itong ginagawa ko ngayon...</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Dapat siguro ginawa ko na lang yung problem set sa chem at binasa yung readings sa lingg.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Ay, ang engot ko talaga.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Siguro tama nga si Sir Cabanilla...</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>nag-umpisa sa wala ang lahat.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Babalik din kaya ang lahat sa wala?</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong></strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>May mga pagkakataong hindi na ko nakakapagsalita sa sobrang kakaisip ng mga bagay sa mundong ito.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Parang nalalayo na ako sa lipunan...feeling ko tuloy outcast ako.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Ang wierd kasi.Kahit mga normal na bagay para sa maraming tao'y nagiging kakaiba para sa kin.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Hindi na ako maka-relate.Masyado na akong naguguluhan.Siguro naiiwan na nga ako ng mundo, kailangan kong humabol. </strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Ang dami kong gustong maintindihan tungkol sa buhay.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"><strong>Pero pag sinusubukan ko ngang mapagtanto ang mga bagay-bagay, palagi na lang akong bumabalik sa wala.</strong></span><br /><span style="color:#ffcccc;"></span><br /><span style="color:#ffcccc;"></span><br /><span style="color:#ffcccc;"></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-113279271130889469?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1129037865746007722005-10-12T12:30:00.000+08:002005-10-11T21:37:45.756+08:00<span style="font-size:180%;color:#33cc00;"><strong>Lahat ng bagay dito sa mundo ay may hangganan</strong></span><br /><span style="color:#33cc00;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">lahat may katapusan</span><br /><span style="color:#33cc00;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">lahat may kahihinatnan</span><br /><span style="font-size:130%;color:#33cc00;"></span><br /><span style="font-size:130%;color:#33cc00;">lahat may kabuluhan</span><br /><span style="color:#33cc00;"></span><br /><strong><span style="color:#33cc00;">sabihin man ng maraming wala silang pakialam</span></strong><br /><strong><span style="color:#33cc00;"></span></strong><br /><span style="font-size:85%;color:#33cc00;"><strong>sa bandang huli sila rin ang masasaktan.</strong></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-112903786574600772?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1127722700461911962005-09-26T16:13:00.000+08:002005-09-26T16:18:20.470+08:00<span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;">Hahaha...</span><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;">Ang dami-dami kong kailangan gawin...</span><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;"> <span style="font-size:85%;">pero tinatamad ako, 'di ko alam kung anong uunahin kong gawin!</span></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;">Ang dami-dami kong gustong sabihin...</span><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;"> <span style="font-size:85%;">pero hindi ko masabi, naiipon lang lahat sa loob ko kaya minsan nakakalimutan ko nang sabihin!</span></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;"></span><br /><span style="font-family:arial;font-size:180%;color:#009900;">Ehehehe, engot!</span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-112772270046191196?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1124203111480438272005-08-17T14:59:00.000+08:002005-08-16T22:38:31.486+08:00Habang tumatagal, lalo kong nakikita ang kaibahan ko sa mga tao dito.<br /><br />Hindi kaya- hmmm.<br /><br />Baka hindi ako tao.<br /><br />Baka hindi sila tao.<br /><br />Baka lahat sila siraulo.<br /><br />Teka, hindi kaya ako ang siraulo?<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-112420311148043827?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1124201864326736212005-08-17T01:17:00.000+08:002005-08-16T22:17:44.333+08:00Ang saya ko kasi tapos na yung exam ko sa socio11.<br />Bwisit, ang gulo-gulo ng mga piangsususulat ko dun.<br /><br />Pero masnaguguluhan ako sa sarili ko ngayon.<br /><br />Sa totoo lang hindi ko talaga kilala ang sarili ko.<br /><br />Alam ko ang pangalan at pinagmulan ko, pero hanggang dun lang ang nalalaman ko.<br /><br />Ang engot...<br /><br />Ay, ang gulo-gulo ng mundo. Bakit pa ba ako nabuhay dito?<br /><br />Ang hirap naman ng ganito.<br /><br />Wala akong kahihinatnan nito, e.<br /><br />Ang labo...<br /><br />Hinahanap ko ang sarili ko.<br /><br />Kaya lang, saan ko hahanapin 'to? At paano?<br /><br />Wala akong patutunguhan. Pakiramdam ko naliligaw ako.<br /><br />Kapag iniisip ko ang kinabukasan ko, walang pumapasok sa isip ko.<br /><br />Pakiramdam ko palaging may kulang.<br /><br />Hindi ko maintindihan.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-112420186432673621?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1124204160405856032005-08-16T22:48:00.000+08:002005-08-16T22:56:00.406+08:00Siguro hindi ganoon kasimple ang buhay dito sa mundo tulad ng iniisip ko.<br /><br />Masyadong magulo. Hindi ko alam kung saan ako lalagay.<br /><br />Masyadong maraming iniisip at kailangang isipin.<br /><br />Nakakapagod mag-isip. Ang sakit sa ulo. Hindi ko na alam kung anong iisipin!<br /><br />Bakit kaya ganoon sila? Bakit kaya ganito ako?<br /><br />Ayoko nang mag-isip.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-112420416040585603?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1121497966061651622005-07-17T06:08:00.000+08:002005-07-16T15:12:46.073+08:00hahaha, sa wakas, nakapag-blog uli ako.<br />Muntik ko na makalimutan password at username ko.<br /><br />Eto, busy ako ngayon sa pagte-training sa LAYA. Masaya naman e...<br /> at medyo nakakapagpapayat!<br /><br />Grabe, ano na bang nangyayari sa Pilipinas ngayon?<br />Bulok na bulok na ang sistemeng umiiral dito,<br />kaya naman hindi nakakapagtakang pati mga utak ng tao dito ay bulok din.<br /><br />Ano kayang mangyayari sa buhay ko?<br />Meron na kong pangarap!<br />Gusto ko magkaroon ako ng sariling bahay. Hindi naman yung sobrang malaki, gusto ko yung meron akong enough space. At may magandang-magandang garden.Gusto ko kakaiba yung architecture, parang nasa gubat ako...<br /><br />At 'yon nga. May pangarap na 'ko. Kaya lang nakakainis! Siyempre kailangan kong magkaroon ng pera para makapagpagawa ng bahay. Ano kayang magiging trabaho ko?<br /><br />Hay, ang dami ko pang gagawin, 'eto na agad ang pinoproblema ko.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-112149796606165162?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1114085700970810202005-04-22T11:41:00.000+08:002005-04-21T20:15:00.973+08:00<span style="color:#ffffff;">gigising</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">iihi</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">aayusin ang higaan</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">kakain</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">maglilinis</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">kakain</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">manonood</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">uupo</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">tatanga</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">nakanganga</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">mag-iisip</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">kakain</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">manonood</span><br /><span style="color:#ffffff;"></span><br /><span style="color:#ffffff;">matutulog</span><br /><br />hindi ako tumae...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111408570097081020?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1113885587605512912005-04-19T12:23:00.000+08:002005-04-21T19:27:17.130+08:00ewan...<br /><br />ano na naman kaya ang nangyayari sa mundo?<br /><br />mayro'n akong nabasa.<br /><br />nakakagulat.<br /><br />hindi ko alam kung anong sasabihin ko,<br />kung anong iisipin ko.<br /><br /><br />nakakatakot.<br /><br />pa'no kung lahat ng tao ay tulad niya?<br />pa'no kung lahat ng tao ay tulad ko?<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111388558760551291?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1113657537667720392005-04-17T11:42:00.000+08:002005-04-16T21:18:57.673+08:00<span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">OO.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Nakakabagot talaga ang buhay...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">May mga oras na wala kang magawa.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Meron namang mga panahong napakarami ng kailangang gawin.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Bakit gano'n? Hindi balanse ang buhay.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Oo nga pala...kumusta kaya ang mga grades ko ngayong sem?</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Hmm...medyo kinakabahan ako sa french at sa panpil.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Lagot,kelan kaya ang bigayan ng mga classcards...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Pakialam ko ba...basta pumasa, okey na muna sa 'kin 'yon.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">...pagbubutihin ko na lang sa susunod.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Parang sinabi ko na 'yon dati a...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Naalala ko...buwisit na CAP 'yan!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Dahil sa kapalpakan nila, hindi ako nakabili ng soccer shoes.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Inuna ng mga magulang ko ang tuition ng kapatid ko...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">siyempre...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Wala rin akong pera sa birthday ko...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">'tangamaaah...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">(sa AMA raw gustong mag-college ng kapatid ko.)</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Ahhh, bakit ko ba pinoproblema ang sarili ko?</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Ngayon ko lang napagtantong madamot pala ako.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Andami-daming taong hindi makatulog sa kaka-isip </span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">kung saan sila kukuha ng makakakain...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Tapos ako---</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">E, ano bang pakialam ko sa kanila?</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Ang sama-sama mo...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">'Yun ang buhay nila e. At wala rin naman akong magagawa </span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">kung kaawaan ko sila, 'di bah?</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Kahit na. Masama ka pa rin...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Lahat naman ng tao masama e.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">At anong masama sa pagiging masama, kung lahat ng tao ay masama?</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">...survival of the fittest.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Lahat tayo ay hayop...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Hayop ka, </span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Hayop ako, </span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Hayop tayong lahat!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Hahaha. </span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Wala akong maisip.</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Waaah!Sori, hindi na ako nakakapaglaro ng futbol!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Buwisit 'tong ama ko e...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Ayaw akong palayain sa selda ko...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">At ginagawa pa 'kong labandera dito!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">'tang ama niya...</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">'tong ganda kong 'to?!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">hanggang labahan na lang ba ang byuti ko?!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Hinde ako papayag!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Ibagsak ang patriyarka!!!</span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;"></span><br /><span style="font-family:lucida grande;color:#ffff33;">Bwahahaha!!!</span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111365753766772039?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1113306825161474632005-04-12T19:39:00.000+08:002005-04-12T19:53:45.163+08:00wala akong magawa...<br />bakit kaya?<br />sana may laro ng futbol bukas para makaalis na naman ako dito.<br /><br />miss ko na agad ang skul...<br />kahit nakakapagod, masaya naman pala.<br />kaysa naman naka-tambay dito sa walang k'wentang lugar na 'to.<br /><br />gusto ko uli maglaro ng futbol.<br />haha, dalawang beses pa lang akong nakakalaro kasama ang mga taga-laya.<br />at sa wakas!<br />member na 'ko ng LAYA!!!<br />weee...<br />nakakatuwa-andami ko nang kakilala.<br />matututo na rin ako sa wakas ng futbol.<br /><br />kelan kaya ako magkakaroon ng soccer shus?<br />mmm, ang mmmahaaal naman e...<br />yung nakita ko sa adidas almost 2,500<br />nagmamagandang loob ang pinsan ko.<br />sabi niya humingi siya ng soccer shus ko kay tito roli.<br />sana totoo...<br /><br />naging member ako ng LAYA noong april 3, sunday.<br /><br />hindi ko pa pala nailagay dito...<br /><br />saka na...tinatamad ako e.<br /><br />nakakatamad ngayon 'no?<br />ang iniiit!<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111330682516147463?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1113193157869868232005-04-11T11:02:00.000+08:002005-04-11T12:19:17.873+08:00Nakakapagod...<br />Ang init...<br />Ang sakit sa ulo.<br /><br />Ayoko na rito!<br />Ang papangit ng mga tao rito sa bahay!<br />Nakakatakot sila.<br /><br />Ahahaha...nagawa ko ring makalayo dito sa lugar na 'to ng ilang araw.<br />Nagpunta ako sa Zambales...<br />Tapos, nag-swimming kami sa Laguna...<br />Pero nandito na naman ako...<br /><br />Aaminin ko, habang nagba-biyahe kami pauwi galing Zambales, pinagdadasal ko na sana mahulog sa bangin yung bus na sinasakyan namin.<br />Tapos magpapagulong-gulong papuntang dagat yung bus...<br />Tapos lahat ng mga kasama kong pasahero ay makakaligtas, ako lang ang mawawala.<br />Ahahaha!Ang saya-saya!<br /><br />At 'yon nga,<br />ayoko na sanang umuwi sa amin...<br /><br />Kasama ko ang aking lola at ang kanyang kapatid sa pagpunta sa Zambales...<br />Binisita nila 'yung bunso nilang kapatid na napadpad doon noong minsang bumagyo sa Batanes.<br />Natangay daw yung bangkang sinasakyan ng kapatid nila kaya napunta ng Zambales...<br />Ahaha. Jok lang...<br /><br />Tatlong araw kami doon, ang boring nga e...<br />Puro mga senior citizen kasama ko...<br />Nahihiya nga ako kasi ako lang yung walang discount sa pamasahe.<br />Sabi ko sa konduktor na estudyante ako kaya dapat may discount din ako.<br />Sabi ba naman sa akin: "E, wala na namang pasok ngayon, ah!"<br /><br />Bwisit.<br /><br />May malapit na ilog dun sa bahay ni Lolo Tino(yung kapatid ng lola ko).<br />Isang araw, kumuha kami ng mga shells, yung kinakain.<br />Ayoko ngang sumisid-yak!<br />Malinis yung ilog kaya lang, ang daming mga hindi malamang nilalang sa ilalim ng tubig.<br />Baka may humila na lang bigla sa paa ko...mamatay pa ako.<br />Kaya nagpunta na lang ako sa pampang ng ilog...at ang dami kong nakitang talangka!<br />Natuwa ako.<br />Pinag-tripan ko nga.<br />Ang hirap palang humuli ng talangka.<br />Pero ang ku-kyut nila.<br /><br />Ayoko pa sanang bumalik ng Manila.<br />Ngunit nalaman kong marami rin palang mga siraulo sa Zambales...<br /><br />May isang kapitbahay si lolo Tino na gusto raw magpakilala sa 'kin.<br />Ang yabang, kinokontrata raw ng MWSS 'yung tatay niya. Sila raw yung mga naghuhukay sa iba't ibang parte ng Manila, 'yung mga naglalagay ng tubo sa gitna ng daan.<br />"A, oo!Nakakainis nga yung mga 'yun e. Kaya pala butas-butas ang kalsada kasi hinuhukay ni'yo." sabi ko.<br />Buti na lang hindi na siya sumagot. Umalis na lang siya.<br /><br />Isa pang siraulo ang nakilala ko nung namili kami ng lola ko sa palengke roon...<br />Habang bumibili kami ng isda, may nangalabit sa lola ko.<br />" Manang, pengeng piso." sabi ng lalake.<br />" Wala!Anong piso?Magtrabaho ka! " sabi naman ng lola ko.<br />" Lab, pengeng piso." sabi sa 'kin sabay kalabit sa braso ko.<br /> ulol.<br /><br />Pagka-bili namin ng isda, pumunta kami sa grocery para bumili ng sigarilyo...<br />Habang bumibili kami ng sigarilyo, kinalabit na naman ng lalake 'yung lola ko.<br />" Manang, pengeng piso."<br />" Tarantadong 'to! Ikaw yung kanina a! Wala nga, magtrabaho ka!"<br />" Lab, pengeng piso." kalabit sa 'kin sabay sahod ng kamay.<br /> ulol.<br /><br />Pagka-uwi namin, tumawag yung tita ko.<br />Isasama raw niya ko sa Laguna, magsi-swimming daw kami.<br />Siyempre, sama naman ako.<br />'Kailangang makalayo sa lugar na'to. Mamamatay na 'ko rito.'<br /><br />At nag-swimming nga kami.<br />Isang private pool sa Pansol ang pinuntahan namin.<br />Putya naman, andami pala ng mga kasama...<br />at maraming bata...<br />at ginawa nila akong salbabida kasi malaki nga ako at hanggang leeg ko lang ang pinakamalalim na parte ng pool.<br /><br />Dumating din ang panahong kailangan ko nang umuwi ng bahay.<br />Kailangan e...<br />Tambak na ang labada ko, wala nang isusuot yung mga tao.<br />Nangingitim na rin ang mga bedsheets---yak!<br />Wala na raw akong ginawa kun'di ang umalis ng bahay...<br />" Magtrabaho ka!"<br /><br />Pagka-uwi ko, hipon at alimasag naman ang ulam nila.<br />Wow, sugpo.<br />Mahal 'to a. Sayang naman kung hindi ako kakain...<br /><br />Kaya ngayon may tumubong kung ano sa gilid ng labi ko...<br />Nakaka-allergy pala 'yun.<br /><br />'Tangama.<br />At 'eto na naman ako...<br />balik sa realidad.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111319315786986823?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1111419418335613262005-03-22T15:36:00.000+08:002005-03-21T23:36:58.336+08:00Malapit na namang matapos ang isang taon ng paghihirap sa pag-aaral.<br />Yehey, nakatapos na ako ng isang taon sa college!<br />3 taon pa...<br /><br />Ahahaha, ang saya ko kanina...<br />Nakita ko yung kras ko!<br />Ahahaha, at nalaman ko pang magkakasama kami uli bukas!<br /><br />Hay, bukas pupunta kami sa burol ng isang kakilala.<br />Sayang, kung nabigyan pa sana ng pagkakataon, masnakilala ko pa sana siya.<br />Pero kahit papa'no medyo nalungkot at nanghinayang din ako sa pagkawala niya.<br /><br />Sa tingin ko yun ang isang kagandahan ng wala kang masyadong kakilala.<br />Hindi ka masayadong masasaktan 'pag nawala sila.<br /><br />Maaaring sabihin ng iba na malungkot naman ang ganoong buhay.<br />Walang kaibigan...<br />Walang mamahalin...<br />At walang magmamahal.<br /><br />Pero kung walang mga bagay na magpapalungkot sa isang tao, hindi siya malulungkot, 'di ba?<br /><br />Kung walang mga bagay na makapagpapasakit sa kanyang kalooban, masasaktan ba siya?<br /><br />Ngunit imposible ang ganoon...<br />Kasama na sa pagiging tao ang masaktan, ang malungkot.<br /><br />Kaya nga ayaw ko nang maging tao e...<br /><br />Ayaw kong malungkot, ayaw kong makakita ng mga taong nalulungkot.<br />Ngunit sa ganitong klase ng mundo, imposible ang ganoon.<br />Walang taong nabubuhay na laging masaya...<br />At 'yon ang nakakalungkot sa pagiging tao...<br /><br />Kailangang bumalik sa realidad, ang tao ay isang malungkot na nilalalang.<br />Kahit maging masaya siya, darating at darating pa rin ang panahong magiging malungkot siya.<br />Nakakatakot maging isang tao.<br /><br />Kaya kapag may pagkakataon ka para maging masaya, 'wag mo nang pakawalan.<br /><br />Minsan lang maging masaya ang isang tao, tulad ko...<br />Kelan ba ako naging masaya?<br /><br />'Eto na naman...mag-iisip muna ako.<br /><br />Ahahaha, kanina masaya ako kasi nakita ko ang kras ko.<br />Pero ngayon malungkot na ako.<br /><br />'Di kaya isang ilusyon lang ang pagiging masaya?<br /><br /><br /><br /><br /><br />...itulog mo na lang 'yan...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111141941833561326?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1110902151183153652005-03-16T15:55:00.000+08:002005-03-21T23:42:00.333+08:00Alam kong hindi ako masyadong responsableng estudyante kaya sinusubukan ko nang gawin ang mga dapat kong gawin sa isang organisadong paraan. Para maniwala ang sinumang nagbabasa nito, may ipapakita pa akong iskedyul ko:<br /><br />Ngayon,March 15: dapat tatapusin ko na yung essay ko sa Archaeo at magrerebyu para sa long test sa Math<br /><br />Bukas,March 16:walang pasok kaya dapat magrebyu ako para sa long test sa Geography<br /><br />Sa isa pang bukas,March 17:Hwebes, walang kailangang ipasa; pagkauwi ko, magrerebyu uli ako sa Math<br /><br />Biyernes,March 18:ipapasa ang essay sa Archaeo at may long exam sa Math; tapos nun, sasamahan ko ang aking kapatid sa isang lintek na mass sa eskwelahan nila<br /><br />Sabado,March 19:graduation day ng aking kapatid kaya kailangan naming pumunta ng umaga sa eskwelahan nila; may formal interview ako sa LAYA; pagkauwi ko, magpapahinga muna ako<br /><br />Linggo,March 20:leisure muna,baka mamatay na ako; sa hapon, magrerebyu uli ako para sa Geography<br /><br />Lunes,March 21:may long test sa Geography<br /><br />Martes,March 22:wala naman kailangan ipasa...pa-gewang-gewang muna...baka tumambay sa LAYA<br /><span style="font-family:webdings;color:#ffccff;"></span><br /><br />NAKANAMPUTYA, dahil sa pangyayari kanina, mukhang hindi ko na masusunod ang napakaganda kong iskedyul na 'yan...<br /><span style="font-family:webdings;color:#ffff99;"></span><br /><br /><br />Yung isa ko kasing kasama, niyaya akong tumambay sa LAYA.Birthday kasi ng isa pa naming kasama kaya babatiin sana namin.<br />Wala talaga akong balak tumambay dun ngayon, kaya lang mapilit yung kasama ko e...at saka, birthday nga naman ng isa pa naming kasama, nagbabakasakali lang na baka mailibre kami.*hwekhwekhwek,jok lang*<br /><br />Pagdating namin sa pinuntahan, naglalaro ng baraha yung mga taong nadatnan namin.<br />Siyempre join kami...minsan-minsan kailangan ko rin magpalipas-oras.<br />Sabi ko, hanggang alas-4 lang ako.<br />Hindi ko namalayan ang pagdaan ng oras dahil lagi akong natatalo sa laro, mapa-pusoy dos o bullshit man.<br />Inis ako siyempre, dapat makabawi.<br />Kaya, nagtagal ako sa paglalaro ng baraha.<br /><br />Dumating si Mr. Pansol, sinimulan ang pang-ookray, at napagdiskitahan ang beauty ko.<br />Ginawan ng isyu yung picture na kinuha niya nung isang linggo- si kuya jeric na naka-akbay sa kin. Ang nakakaasar dun, wala akong laban dahil nagpa-uto ako. Isa sa mga katangahan ko ang pagiging uto-uto, yung tipong alam ko nang inuuto ako ay nagpapa-uto pa rin ako.<br /><strong><span style="color:#ffcc66;">Tanga 'no?</span></strong><br />At 'yon, siyempre pahiya ako--malay ko bang ise-save nila sa computer yun?!<br />Buwiset, sobrang buwiset na buwiset ako nun.<br /><br />Ipapaliwanag ko: nung March 6, Linggo, finals ng Copa de Laya, nagpunta ako sa Laya upang ipasa ang sigsheet ko. Naroon sina Mr.Pansol at trip niyang kumuha ng mga litrato. Isa ako sa mga taong trip niyang kuhanan ng litrato. Pina-pose ako. Ako namang si gaga ay sumunod. Pina-pose pa uli ako, sabi ko ayaw ko na dahil inuuto na niya ako. Inutusan niya akong umupo sa isang tabi. Sabi ko, ayaw ko dahil inuuto na niya ako.<br />Sabi ng isa: <strong>"Hoy, matuto kang sumunod!"</strong>.<br />At na-uto nga akong sumunod sa gusto nila...nakisakay na lang ako sa trip nila.<br />Hindi pa nakuntento ang mga loko, pinaupo nila ako sa tabi ni kuya jeric.<br />Kukuhanan daw nila kami ng litrato.<br />Isa akong masunuring bata kaya umupo naman ako sa tabi ni kuya jeric. *walang flash*<br />"Isa pa, isa pa, akbayan mo naman siya." sabi ni Mr.Pansol.<br />At yun nga, may picture kami ni kuya jeric. At may bonus: nakaakbay pa siya sa kin.<br /><br />Wala naman malisya para sa kin ang bagay na 'yon.<br />Pero lumipas ang mga araw hanggang sa mangyari ang mga nangyari kanina.<br /><br />Yun ang isang magandang halimbawa ng bad trip. <span style="color:#ffcccc;"><strong>BAD TRIP</strong> </span>talaga.<br />Ewan ko kung isa lang talaga akong tatanga-tangang tao.<br />Dahil sa pangyayaring 'yon, pakiramdam ko na-degrade ang pagkatao ko.<br /><br />Bigla ko tuloy naalala nung tinanong ako ni Mr. Pansol kung pwede raw ba akong kuhanan ng nakalabas yung isang suso. Gagawan daw niya ako ng isang porn site. "Hahaha." Tinawanan ko nalang, baka kung ano pang isipin nila pag nagwala ako.<br />Sa loob-loob ko lang:<span style="color:#ffff00;"><strong>"PUTANGAMA,wala namang bastusan."</strong></span><br /><br /><span style="color:#ff9966;"><strong>'TANGAMA NINYO!NILOLOKO NIYO AKONG LAHAT!!!MGA WALANG KUWENTA;ULOL;GAGO;PUTANGAMA!</strong></span><br /><br />Naisip ko lang, 'di ba pang-aabuso na yung ginawa nilang 'yon sa akin?<br /><br />At ako naman si gaga na umaarteng parang walang nangyari.<br />Oo, tama, 'wag mo na lang silang pansinin. Tumahimik ka na lang sa isang tabi.<br />Magalit ka sa sarili mo dahil hindi mo naipagtanggol ang sarili mo sa pang-aabusong ginawa nila. Nasaktan ka, so what? Hindi naman ibang tao ang nasaktan, natuwa pa nga sila e.<br />Ikaw LANG naman ang nasaktan. Ang pagkatao LANG naman ni Cyril ang pinag-uusapan dito. Wala naman nasasaktan kahit mamatay ka sa hiya at sa katangahang ginawa mo.<br />Okay lang yun,wala naman ibang nasaktan kundi ikaw...ikaw lang naman at wala nang iba.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111090215118315365?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1110791051887385432005-03-15T09:03:00.000+08:002005-03-14T17:04:11.890+08:00Napanaginipan ko ang nanay ko kaninang umaga...<br />Putya, paggising ko umiiyak ako.<br />'Tangamang panaginip yan, napakasama!!!<br /><br />Sa panaginip ko, namatay daw ang nanay ko...<br />Ganito 'yon, nasa isang lugar daw kaming magkakapatid- ako, si Allen at si Evin...<br />Parang sa sunken garden pa nga e...<br />Nagpapalipad daw kami ng saranggola...<br />Maaliwalas ang panahon, hindi mo aakalaing may masamang mangyayari.<br />Biglang napadpad ako sa bakuran ng isang parang simbahan, maraming puno, malilim, at may kasama daw akong isang batang babaeng umiiyak. Kasama niya ang nanay at tatay niya na nag-uusap. Malayo sa amin ang magulang ng umiiyak na bata kaya hindi ko raw marinig ang pinag-uusapan nila. Tinitingnan nila ako, may halong awa, parang nakikiramay...<br />Bigla akong napunta sa isang kwarto, natutulog si Allen sa may paanan ko.Nakaupo ako sa kama, walang magawa...nakita ko ang sarili kong nagbibihis ng itim na blouse at palda. Hindi pa nga raw magkasya sa kin yung palda e...<br />Biglang lumitaw sa may pintuan yung tatay ko, pinagmamadali ako...<br />Bigla, nakita ko na naman ang sarili ko na nakaupo sa kama, tulog pa rin si Allen. Naktunganga raw ako kung saan...bumabalik-balik yung eksenang nagpapalipad daw ako ng saranggola sa may sunken garden...<br />Napalingon ako sa isang maliit na kahon, biglang may ibang eksena, parang flashback... may inilalagay daw sa kahon na 'yon ang nanay ko- parang mga sulat na naka-envelope pa. Nagsasalita siya pero hindi ko marinig ang sinasabi niya.<br />'Tangama, bigla akong napaiyak.Humahagulgol daw ako sa pag-iyak sa panaginip ko.<br />Naririnig ko na ang sarili kong umiiyak, tinatawag ko na ang pangalan ng nanay ko...<br /><br />Buti na lang natauhan ako kaya nagising ako.<br /><br />Putya, buti panaginip lang...<br /><br />Katabi ko pa naman ang lola ko, naramdaman ko na lang na hinahagod niya ang likod ko. 'Kakahiya...narinig niya 'atang umiiyak ako sa panaginip ko.<br />Namumugto ang mga mata ko paggising ko.<br />Na-realize ko na lang na sobrang miss na miss ko na talaga ang nanay ko. Nang maisip kong apat na taon pa bago ko siya muling makita, napa-iyak ako sa harap ng almusal kong kape at pandesal.<br /><br />Kumusta na kaya siya dun ngayon? Putya, hindi ako makapag-isip mg matino dahil dun sa panaginip na yon. Hindi ko maiwasang isipin na baka may masamang nangyari na sa kanya dun.<br />AHHHH!!!Bakit pa kasi nanaginip ako ng ganon?!<br /><br />Nanay!!!Miss na kita...<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111079105188738543?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1110089497115476362005-03-06T06:11:00.000+08:002005-03-06T14:11:37.116+08:00<span style="color:#ff9900;">FRENCH:</span> mag-review para sa LOOONG Exam<br /><span style="color:#ff9900;">GEOG:</span> mag-basa ng mga readings *2nd long exam sa March 18<br /><span style="color:#ff9900;">PANPIL:</span> gawin ang papel sa AGUILA (deadline sa March 14), simulan gawin ang komiks (deadline sa March 21), tapusin nang basahin ang Last Order sa Penguin (papel deadline sa March 28), jornal sa March 14, mag-post sa blog<br /><span style="color:#ff9900;">MATH:</span> gawin ang H.W., 2nd long exam sa March 18<br /><span style="color:#ff9900;">ARKIYOLOJI:</span> papel na ipapasa sa March 18<br /><br />Putya, ang daming gagawin sa PanPil.<br />Lintek...<br /><br />Simulan ko na kayang gawin ngayon,'no?<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-111008949711547636?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1109605690854777532005-03-01T16:03:00.000+08:002005-02-28T23:48:10.856+08:00Lagot...2 linggo na lang, hindi ko pa natatapos yung sigsheet ko sa LAYA.<br />Katatapos lang ng long test ko sa PanPil kanina,<br />nawala lahat ng enerhiya ko, nahigop ng mahaaaaaaaaaaabang pagsusulit na 'yon.<br />Oo, nakakapanghina talaga...<br />Taga-pulot pa naman kami ng mga soccerballs kanina sa tournament ng LAYA...<br />Tapos ang init-init pa!<br />Magiging pollwatcher nga pala ako bukas. Gagabihin ako kaya masaya na naman ako: kasi hindi ko na maaabutang gising ang mga tao dito sa bahay pag-uwi ko, hindi ko na makikita ang pagmumukha nilang lahat!<br /><br />Sawang-sawa na ako sa pagmumukha nila,<br />lalo na sa nakakasukang pagmumukha ng siraulo kong ama.<br />Pag tumutingin ako sa kanya parang lalo akong nanlulumo...<br />Tila siya si kaawaawa...<br />dahil wala na naman siyang pera.<br />Para sa kanya pera ang lahat, hindi niya kami napapansin, kaming mga anak niya.<br />Kung pansinin man niya kami puro pasigaw na mura, puro panggagalaiti, puro paninisi.<br />Magastos daw kami masyado.<br />Magastos.<br />Tinitingnan niya kami bilang isa sa mga liabilities niya, hindi bilang mga anak na mamahalin, na gagabayan.<br />Tinitingnan din niya kami bilang mga taong may pang-ekonomikong halaga lamang---pinag-aaral niya kami para daw magkaroon sila ng aking ina ng maginhawang buhay pag kumikita na kaming magkakapatid.<br />Ang kinalabasan, naging gago at siraulo din kami tulad niya.<br />Hindi siya masaya sa acheivements ko.<br />Masaya siya para sa sarili niya dahil gagradweyt akong may honors nung patapos na 'ko ng hayskul, dahil alam niyang may makukuhanan na naman akong bagong scholarship, menos gastos sa bulsa niya, hindi siya mahihirapan sa paggastos sa akin sa kolehiyo.<br />Ganon naman siya e...<br />Ayaw niyang siya ang nahihirapan, gusto niyang iba ang naghihirap para sa kanya.<br />Kaya ngayon nasa abroad ang nanay ko.<br />Pilit niyang pinupunan ang pagkukulang ng tatay ko.<br />Ang nanay talaga, ano kayang pinagkaiba ng buhay ko ngayon kung wala akong tatay?<br />Kung iisipin ko, masmadali para sa akin ang buhay kung wala ang tatay.<br />Pareho lang din naman e. Wala naman siyang nagagawa;ang lola ko naman ang nag-aalaga sa amin, minsan siya din ang nagsu-sustento sa amin pag di pa dumadating ang padala ni nanay o pag di pa nakakapagbayad ang mga hinahatid-sundo ni tatay. Kaming dalawang magkapatid ang nag-aasikaso sa mga gawaing bahay-nagluluto, naglalaba, namimili ng paninda at tumutingin sa tindahan.<br />Meron naman siyang nagagawa, kaya lang hanggang linis lang ng pinakamamahal niyang sasakyan. Para sa kanya, sila lang ang mga bagay na may silbi.<br />Pero itong mga nakaraang araw...hindi na rin namin nagagawa ang lahat ng mga dapat namin gawin dito sa bahay.<br />Nakakahiya tuloy sa lola ko...ang bait-bait niya.<br />Sawang-sawa na kami sa ganitong klase ng buhay...kaya pilit kaming naghahanap ng mga bagong bagay na mapagkakaabalahan sa labas ng bahay.<br />Naiiwan tuloy yung maliit naming kapatid...<br />Kelan matatauhan ang tatay ko?<br />Hindi naman siya ganun kasama...makitid lang ang pag-iisip niya.<br />Sa sobrang kaiisip sa mga bagay na nakaasa sa kanya, hindi na siya makapag-isip ng tama.<br />Praning ang tatay ko.Kailangan lang maliwanagan ang kaisipan niya.<div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-110960569085477753?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1109601507046933992005-03-01T14:40:00.000+08:002005-02-28T22:43:22.450+08:00<span style="font-family:verdana;color:#ffccff;"><strong>May h.w. ako sa math1. wala lang, share ko lang...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ano bang nangyayari sa 'kin?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Magkakaroon na ba ako, kaya nagkaka-mood swings ako?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Hindi ko maintindihan ang sarili koh!</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ano bang nangyayari sa 'kin?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Bihira akong maka-usap nitong mga nakaraang araw...napapansin ko ngang lagi na lang akong tumatahimik bigla.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Actually, hindi naman talaga ako makaka-usap ng matino kasi lagi na lang akong tumatawa...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Magk'wento ka sa 'kin at tatawanan ko ang mga pinagsasasabi mo...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>kahit sinong magk'wento sa kin tinatawanan ko lang, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>nagmumukha na nga akong tanga sa harap nila e...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>siguro naba-bad trip sila sa 'kin.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Tinatawanan ko'ng lahat: </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>problema, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>tagumpay, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>kasiraan, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>lab layp, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>jokes,</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>at kahit sobrang korny na mga jokes, bentang-banta sa 'kin.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Sa totoo lang sumasakit lagi ang pisngi ko kakatawa, kakabungisngis.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Pero sa totoo lang hindi ko pa naririnig ang totoong halakhak ko, malamang hindi ko pa nagagawang tumawa ng totoo, yung tawa pag masaya talaga ang isang tao. </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Marahil totoo nga, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>mahirap mang aminin, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>hindi talaga ako masaya sa totoong buhay ko.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Eto ako, si Cyril.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Laging nakanigiti, tumatawa. </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Automatikong pagtawa ang reaksyon ko sa lahat ng bagay, parang halakhak na inirekord lang, parang sirang plaka na paulit-ulit lang.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"><strong>Malungkot ako.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffffff;"><strong>'Yan ang totoo.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Kelan ba ako totoong ngumiti o tumawa?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ang hirap tandaan...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>siguro nung bata pa ako, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>...siguro nung una akong nagkaroon ng Barbie at Polly Pocket</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>-sinorpresa pa ako ng nanay ko nun</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>...siguro nung una akong natutong mag-bike</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>-ibinili pa ako ng tita ko ng sarili kong bike nun, ipinamana pa ng lolo ko yung antigo niyang visekleta sa akin </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>...siguro nung birthday ko sa Batanes, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>na ang handa ko ay puro lobster at crabs na paboritong-paborito ko na nagdudulot naman sa akin ng allergy</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>...siguro nung isinama ako ng tita ko sa HongKong, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>tapos kumain kami ng breakfast, lunch at dinner buffet, na hindi nawawalan ng napalaking selection ng mga matatamis tulad ng chocolates, cheesecakes, icecreams at pastries...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ang kasiyahang dulot ng mga produktong kapitalismo ang nararanasan ng halos lahat ng tao ngayon... </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>kasiyahang dulot ng mga materyal na bagay...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>kasiyahang hindi naman totoo.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Kelan kaya ako tunay na magiging masaya?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Maaari kong sabihing masaya na ako pag nagkaroon ako ng high-tech na celfon. </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ngunit anong ipinagkaiba ng kasiyahang iyon sa kasiyahang dulot ng isang pulang lobo sa isang batang paslit?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>'Di ba pareho lang?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ang kasiyahang dulot ng mga materyal na bagay ay panandalian lamang...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>ang kasiyahang hinahanap ko ay yung magtatagal ng panghabambuhay.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Kaya lang, mukhang imposibleng makita ko yun sa ganitong klase ng mundo.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Lahat ng nakikita ko ay puro kahirapan, puro kalungkutan.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Pa'no ka makakahanp ng tunay na kasiyahan sa isang lugar na lason ang pagkain? </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>sa isang lugar na ingay ang laging naririnig? </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>sa isang lugar na kahit pagsinghot sa sariwang hangin ay di mo pa magawa?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ccccff;"><strong>Nasasakal ako, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong><span style="color:#ccccff;">hindi ako makahinga.</span> </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong><span style="font-size:0;"></span></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#999999;"><strong>Mamamatay ako dito.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Ngunit bakit ganon ang mga tao? </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Sadya bang mahalaga sa kanila ang buhay, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>kaya kahit gaano kahirap ay pilit pa rin nilang binubuhay ang sarili? </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>O sadya lang silang mga siraulong nilalang na gusto lang magpakasakit sa mundong ibabaw?</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Nananatili pa rin ang konsepto ng pag-asa sa makikitid nilang mga utak, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>sa makikitid nating pag-iisip.</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Di ba, kaya patok na patok ang mga superheroes ngayon dahil sa pag-aasam ng maraming tao na may darating na isang mala-diyos na nilalang na magliligtas sa kanila mula sa kahirapan at kagipitan? </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Si Krystala, </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>ang Mulawin </strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>at ang coming soon na Darna...</strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong></strong></span><br /><span style="font-family:verdana;color:#ffcc00;"><strong>Niloloko niyo lang ang sarili ninyo...</strong></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-110960150704693399?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1109517386050990642005-02-28T15:15:00.000+08:002005-02-27T23:16:26.056+08:00<span style="color:#ffff33;">AHHH!!!Ayoko nang mag-Lunes!</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Sana hindi na ko magising mam'ya pag natulog ako.</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Gusto kong managinip na lang buong buhay ko. </span><br /><span style="color:#ffff33;">At least, pag alam mong nananaginip ka lang, pwede ka pang gumising pag masama ang napapanaginipan mo, di ba?</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Di ba? pwede ba yun?</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">HEH! Basta, ayoko na talaga dito!Ayokong dumating ang bukas. </span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Sana Martes na lang kaagad. </span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">O kaya sana Biyernes na lang kaagad.</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">O kaya sana, year 2008 na lang kaagad para gradweyt na kunwari ako.</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Nyeeehh...feeling mo naman gagradweyt ka sa 2008?! </span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Di bale, libre naman ang mangarap...</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Malay ko, patay na pala ako ng mga panahong iyon.</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Malay ko, bukas ma-rape ko na si Mr.Brownman at si Marc Abaya. </span><br /><span style="color:#ffff33;">At baka mapatay ko na si Bush, at maisilid ko na sa sako si GMA at makapagnakaw na ko ng pera kay Lucio Tan at-at-at-</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Wala lang. Libre'ng mangarap.</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Nakapaglaro na rin ako sa wakas ng futball kahapon! </span><br /><span style="color:#ffff33;">wehehehe...ang saya, kahit hindi ko na maitaas ang mga binti ko ngayon sa sobrang sakit.</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">AAAAHHHHHHHHHHYYY! </span><br /><span style="color:#ffff33;">Putya, may long test pala ako bukas sa PP17.</span><br /><span style="color:#ffff33;">'Tangama...</span><br /><span style="color:#ffff33;">Wala akong maalala...</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Matutulog na ko para managinip ako ng walang katapusang panaginip...</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Sana mapanaginipan kong kasama ko si <span style="font-family:webdings;">Bonnie </span>o kaya si Mr.Brownman ... </span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">sa isang isla, kaming dalawa lang, pwede na rin kaming tatlo...yuk, orgy!(tigiiiil!ang utak, ang utak,nag-iiba ng kulay!)</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Yesss...</span><br /><span style="color:#ffff33;">tapos, summer na summer ang dating, may beach, tirik ang araw, kumakain daw kami ng ice cream, yung iba-ibang flavors...</span><br /><span style="color:#ffff33;"></span><br /><span style="color:#ffff33;">Lintek, matulog ka na...may long test ka pa bukas, kailangan mo pang mag-rebyu!</span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-110951738605099064?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1109393444038084072005-02-27T04:55:00.000+08:002005-02-26T13:12:05.090+08:00<span style="font-family:georgia;">Weeee!!!Makakapag-post na uli ako sa blog ko!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Alam niyo ba? May Friendster na ko, kaya lang wala pa akong prends...</span><br /><span style="font-family:georgia;">oo nga pala, HAPPY-HAPPY BIRTHDAY sa lahat ng mga prends ko na ipinagdiwang ang kanilang mga kaarawan nitong nakaraang linggo: si Gemma, si Kris at si prend Patty. </span><br /><span style="font-family:georgia;">Wahahaha!!!Gurang na sila!Yaak! </span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;color:#ff6600;">ANG INIT-INEEEEEEEEEEEEEET!!!LINTEEEEK!!!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Para akong nasa loob ng isang <span style="color:#ffcc66;">malaking oven</span>!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Para akong nasa <span style="color:#ff0000;"><strong>impiyerno</strong></span>!</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">...hangal, nasa impiyerno ka na.</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Oo nga.</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Nakakatamad kumilos...</span><br /><span style="font-family:georgia;">Ano kayang magandang gawin...</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Ay!Alam niyo ba, naaadik na naman ako sa The Sims?!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Hwekhwekhwekhwek...ang korny.</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Natutuwa kasi akong gumawa ng malaking bahay... </span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Alam ko naman kasing hanggang panaginip lang ang pagkakaroon ng malaking bahay, lalo na sa panahon ngayon.</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;color:#ccffff;"><strong>O <span style="color:#ffffcc;">DIYOS</span> ng mga hangal na tao!</strong></span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br /><span style="font-family:georgia;">Bakit ninyo pinapabayaang maghirap ang mga nilalang dito?!</span><br /><span style="font-family:georgia;">Hwag na hwag mong sabihing isang pagsubok ang kahirapang ito para subukin ang lakas at tibay ng loob ng mga tao!</span><br /><span style="font-family:georgia;"></span><br />"Manalig kayo sa panginoon at ililigtas niya kayo!"<br /><br />Putyaaaah...<br /><br />Nakakatakot dito. Puro mga siraulo...<br /><br />Ay. May naalala na naman ako... nung thursday, Feb.24, nagpunta kami nina ebak at SPO1 sa Tribu, kase nga may Akustik Nyt ang LAYA apps.<br />OK naman, kaya lang palpak dahil hindi sumipot si Boggs, yung dapat na provider ng sound system.<br />well...ganyan talaga ang buhay...<br /><br /><span style="color:#ffcc33;">Life is always unfair...</span><br /><br /><span style="color:#ffccff;">in other words, life is never fair...<br /></span><br />O di ba?Ang galing galing!!!<br /><br />Sa may Philstres dumaan yung jip na sinakyan namin nung pauwi na kami.<br />May nakasabay kaming sasakyan ng mga Bgy. tanod na nagwa-wang-wang...<br />Biglang tumigil yung jip.<br />Siyempre, dahil likas na mga tsismoso't tsismosa ang mga Pinoy, nagsidungawan silang lahat sa labas ng jip...<br />Nung una, ayoko pang makidungaw kasi natatakot ako sa maaari kong makita...meron akong feeling na masama ang nangyari...<br />ENGOT! Kaya nga may wang-wang at nagmamadali yung mga Bgy. tanod e...<br /><br />Pero dahil Pinoy ako...<br /><br />...at likas akong tsismosa...<br /><br />...nakitingin na rin ako.<br /><br />May lalaki...<br />nakahiga sa gilid ng kalsada, nakaposas, duguan.<br />Hinila siya ng isa pang lalaking may hawak na kahoy.<br />Nagmistulang lantang gulay ang katawan ng lalaking duguan...<br />nakakaawa...<br /><br />Biglang may sumigaw: Tama lang yan! 'Tangna'ng 'yan!<br />May sumang-ayon: Oo nga! Hindi na dapat binubuhay ang mga tarantadong tulad n'yan!<br /><br />Sa loob loob ko: nakakaawa nga e. Parang hayop kung ituring siya ng kapwa niya tao.<br />Wala akong alam kung ano ang nagawa niya...kung anong kahayupan din ang ginawa niya...pero naaawa lang ako...<br /><br />Ayoko na talaga dito!<br /><br />Hayop ang tingin ng mga tao sa isa't isa.<br /><br />Lahat ng ginagawa ng mga tao sa mundong ito ay kahayupan...<br /><br />Ginagawa tayong mga hayop ng mga halimaw ng lipunan!<br /><br /><span style="color:#ff6666;"><strong>Paslangin ang mga halimaw!<br /></strong><br /></span><span style="color:#ff6666;"><strong>Paslangin!<br /></strong><br /></span><strong><span style="color:#ff6666;">Paslangin!<br /><br /></span></strong><span style="color:#ff99ff;">gusto ko ng ice cream...<br /><br /></span><span style="font-family:Courier New;"></span><br /><br /><span style="font-family:Courier New;"></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-110939344403808407?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1109125704326107692005-02-23T02:25:00.000+08:002005-02-23T10:28:24.333+08:00<div align="left"><span style="color:#ffff99;">Hay... napagod ako...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Kakatapos ko lang maglaba ng mga damit ng mga lintek na kasama ko dito sa bahay.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Ang sakit ng likod koh!</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Bwisit...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Gusto ko nang umalis dito.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Saan ka pupunta?</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Kahit saan...mamaya maglalaro na rin ako sa wakas ng football sa LAYA.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Kaya lang mamyang alas-tres pa ng hapon yun, alas-diyes pa lang...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Gusto kong lumipad!!!</span></div><div align="left"><strong><span style="color:#ffffff;">Lipad!</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#ffffff;">Lipad!</span></strong></div><div align="left"><strong><span style="color:#ffffff;">Lipad! </span></strong></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Hay...nakakabagot ang buhay ko...wala man lang kahit konting excitement.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Anong gagawin ko?</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Putangama naman e...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Kahit ang pagpo-post dito sa blog ay nakakabagot din...kinakausap ko lang ang sarili ko sa internet. </span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Tingnan mo, nag-aaksaya ka pa ng kuryente at pera para lang magsulat ka dito e samantalang pwede mo naman kausapin na lang ang sarili mo sa salamin!</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Naalala ko tuloy yung kaklase ko sa French...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Nagkasabay kaming dalawa sa CR nung isang araw.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Nananalamin ako.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Napansin kong nagsasalita siya mag-isa, nakaharap sa dinding...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Akala ko naman ay may kinakabisado lang siya...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">narinig kong may tinatanong siya... akala ko'y ako ang kinakausap kaya nilapitan ko siya...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Nagulat siya nang kausapin ko siya. May bakas ng kahihiyan sa mukha niya.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Sabi niya kinakausap daw niya talaga ang sarili niya- ang repleksyon niya sa dinding na gawa sa tiles.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Bago daw niya gawin ang isang bagay ay sumasangguni muna siya sa kanyang repleksyon, sa kanyang sarili.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Sabi ko, okey lang yun. Hindi siya dapat mahiya o matakot dahil nakita ko siyang kinakausap niya ang sarili niya...ginagawa ko rin naman yun e...hindi nga lang lantaran.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">E di yun, prends na kami...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Ayoko na dito.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;"></span> </div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Sa sobrang dami ng gagawin ko hindi ko na maalala kung anu-ano yun...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">AH! Alam ko na! Ililista ko kung ano yung mga kailangan kong gawin...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Bukas(feb.24):</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">French: wala; may bago daw kaming lesson</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">PE: ibigay kay Caces ang droppping slip ko</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Geog: wala akong alam...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">PanPil: quiz tungkol kay Manilyn R. at ikokumpyut daw namin ang grades namin</span></div><div align="left"><span style="color:#ffff99;">Tapos may AKUSTIK NYT kami sa LAYA!!!At walang pasok sa Biyernes! WAHOOOOO!!! </span></div><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-110912570432610769?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-10979182.post-1108988166331687702005-02-22T13:16:00.000+08:002005-02-23T10:01:37.653+08:00<span style="font-family:georgia;color:#ff6600;">Ang sayah!May sarili na akong blog!</span><br /><span style="color:#ff6600;"></span><br /><span style="color:#ff6600;">Pero nakakatawa no?Magpopost ka ng mga bagay tungkol sa sarili mong buhay, tapos alam mo namang may makakabasang iba...Ahahaha!</span><br /><span style="color:#ff6600;">wala lang...</span><br /><span style="color:#9999ff;"></span><br /><span style="color:#9999ff;">Hay...hindi ko nakita si </span><span style="font-family:webdings;color:#ffffcc;">Bonnie</span><span style="color:#9999ff;"> ngayon. Sabi ni Sachi nandun daw siya sa tambayan ng LAYA kanina...ahhh, hindi ko naabutan. Pano ba naman! Ang haba ng pila sa PNB kanina! Ang daming magda-drop ng PE. Halos lahat yata ay mga estudyante ni Caces. Ahahaha! Kawawa naman si Caces...antaray kasi e...balak ko pa naman sanang ituloy ang bridge kasi natalo namin siya minsan. Haha! Ayaw ko ng nasisindak ako sa mga sermon niya, masyado kasing mataas ang expectations niya sa mga estudyante niya kaya wala na yatang natira.</span><br /><span style="color:#cc66cc;"></span><br /><span style="color:#cc66cc;">Ano, kung makalimutan ko kung sino ako(madalas kasi akong magkaroon ng sudden amnesia->sakit ng mga siraulo), ako nga pala si Magnifico(Cyril sa tunay na buhay).</span><br /><span style="color:#cc66cc;">Nag-aaral ako ng Anthropology sa UP Diliman. Ngayong itinatayp ko to, 17 yrs old na ako at malapit na kong mag-birthday!Sa May 25 ng 12 ng hatinggabi batiin niyo ko ha? Ha?! Ha?! Sabihin niyo sa kin: "Sana mamatay ka na! Masyado nang matagal ang buhay mo sa mundong ito!" At siyempre:" HAppy Birthday!!!".Mahilig akong magmuni-muni, kaya lang madalas lagi kong nakakalimutan ang mga iniisip ko...ano kaya? MAy sakit kaya ako? O sadyang sira lang talaga ang ulo ko?May short-term memory loss ba ako?NAku...ano kayang dapat kong gawin? Alam ko na, hindi ko dapat iniisip ang ganitong mga bagay, lalo lang masisira ang ulo ko.</span><br /><span style="color:#ffff00;"></span><br /><span style="color:#ffff00;">Ano nga bang ginawa ko ngayong araw na ito?pAsensya na, hindi naman ako talaga mahilig magsulat ng mga bagay-bagay na nakikita,nararanasan at nararamdaman ko.Madalas itinatago ko lang sa loob ko. Tingnan natin kung may pagbabagong maidudulot ang jornal na ito sa buhay ko. Minsan minsan, kailangan mo rin namang kausapin ang sarili mo di ba? Minsan minsan, masaya rin namang balik-balikan ang mga nangyari sa buhay mo kahit na alam mong masakit. Pero ang nakaraan ay nakaraan, wala na tayong magagawa dahil nangyari na ang nangyari, DI BAH?! DIBAH?!Di ba nakakasilaw ang dilaw?!</span><br /><span style="color:#33cc00;"></span><br /><span style="color:#33cc00;">I luv Greeen!Hahaa, wala lang. AYYYYY!!!naalala ko si Mr.Brownman(engot no?green tapos brown yung naalala).Ohhh,ang sexy niya!FAFAH!OOOOOHHHHHHHHWWWAAAI!!!HIndi ko makalimutan yung katawan niya habang kumakanta siya dun sa UP Fair!!! Ahhh!!!</span><br /><span style="color:#33cc00;">Tumugtog sila dun sa UP Fair nung thursday, Feb.17.Ang galeng ng Brownman REvival, hindi lang sila basta-basta grupo ng mga tumutugtog na tao. MAy kabuluhan yung mga kinakanta nila.</span><br /><span style="color:#66cccc;"></span><br /><span style="color:#66cccc;">At yun nga, pinagnanasaan ko si Mr.Brownman...Hayy, nakakapagod naman this day of mine[translation:nakakapagod ang araw na ito para sa 'kin].Ang tagal ng pinila ko dun sa PNB para i-drop yung lintek na PE kong yun.Buti na lang ini-extend hanggang bukas yung deadline ng dropping. Hindi ko tuloy pinasukan ang Geog1 ko kanina, pano ba naman, naiwan ko yung from5 ko.Ang putangama- hindi naman pala kailangan!Binalikan ko pa sa bahay kanina kaya doble pamasahe pa ako! Bwisit!</span><br /><span style="color:#cc6600;"></span><br /><span style="color:#cc6600;">At ang isa pang nakakainis na nangyari sa buhay ko ngayon ay ang reporting namin kanina sa PP17.HAH!!!Nauutal ako habang nagrereport!Alam kong hindi nila naintindihan yung mga pinagsasabi ko, kasi hindi ko rin naintindihan yung mga sinabi ko! Eto na naman ako-matagal ko na namang iisipin itong pangyayaring 'to.Sisisihin ko na naman ang sarili ko.Bababa na naman ang tingin ko sa sarili ko, maya-maya madedepress na naman ako...Siguro nga may psychological disorder ako...AHhh!Ayoko nang mag-isip!Pero hindi pwede kasi kailangan kong mag-isip!Kailangan kong mag-isip dahil buhay ako. KAilangan kong mag-isip para mabuhay. Para mabuhay?Sinong may sabing gusto kong mabuhay sa ganitong klaseng mundo? Pag patay ka na kailangan mo pa bang mag-isip? MAlamang hindi na kasi hindi na gumagana ang utak mo nun, 'di ba?</span><br /><br /><span style="color:#ffcc00;">Naiinis ako. Ayoko mang aminin, na-offend ako dun sa tinanong at sinabi sa akin ni Mr.Bok kanina. Tumambay kasi ako kanina sa LAYA... Bigayan ng mga tickets na ibebenta para sa akustik nyt na project ng applicants ng LAYA</span><span style="color:#33ff33;"><strong>. </strong><br /><strong></strong><br /><strong>OY!BILI KAYO NG TIKETS SA AKIN!60PESOS LANG!TUTUGTOG DUN ANG LA PASSIONARIA, MATILDA, SLOWDIVE LAYA FC BOYS AT MARAMI PANG IBA!MAY LIBRENG DRINKS NA YON!GAGANAPIN SA <em>FEB.24 SA TRIBU BAR</em> SA KATIPUNAN.</strong><strong> </strong><br /></span><span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ffcc00;"><strong></strong></span></span><br /><span style="color:#ff0000;"><span style="color:#ffcc00;"><strong>At</strong> yun nga, may AKUSTIK NYT ang LAYA applicants. Punta kayo ha?!At balik tayo sa topic: Bigayan na rin ng mga tiket na naibenta kay Naneng, yung piso-piso na ang mapapanalunan ay 500pesos na load. Walang bumili ng tikets ko kundi ang pinakamamahal kong lola at si ate IC. Ang galeng di ba?!PAg hindi pa ako nanalo sa raffle na yon...hmph! EWan ko na lang!Ngunit nalaman kong may kalaban ako! Si Louie! Binili rin niya lahat ng tikets na dapat ay ibebenta niya!At dun nga nag-umpisa ang usapan...Sabi ni Louie, yung 500 pesos na load daw ay kakasya na sa kanya ng isang linggo. Sumabat ako: sabi ko, kulang pa ang isang buong buwan para maubos ko ang 500 na load. Alam mo naman tayo, sa sobrang hirap ng buhay, nasanay nang magtipid...At bigla kong nasabat na ipantatawag ko sa nanay ko yung 500 pesos na yon pag ako yung nanalo. NArinig ni Mr.bok at inumpisahan ang pagtatanong: "BAkit? Asan ba ang nanay mo?". Sa totoo lang, ayaw ko talagang sabihin dahil, para sa akin, ang ganoong mga bagay ay hindi na kailangan ipangalandakan pa...Kaya lang sadyang makulit si Mr. Bok at nakulitan ako sa kanya. Kunwari ko pang nakalimutan kung saang lupalop ng mundo naroon si nanay kaya itinanong ko pa kay Sachi. Ang tanga ko no?</span> </span><span style="color:#ffcc33;">Matapos sabihin ni Sachi ang "Cyprus" kinabahan na ako..."Plis wag mo nang itanong kung bakit nandoon ang nanay ko,plis?"</span><br /><span style="color:#ffcc33;">Mr. Bok: A talaga?Astig, di ba malapit sa Turkey yon?</span><br /><span style="color:#ffcc33;">Louie: oo, malapit din sa duck.</span><br /><span style="color:#ffcc33;">HAHAHAHAHA!</span><br /><span style="color:#ffcc33;">Mr. Bok:Anong ginagawa niya don?</span><br /><span style="color:#ffcc33;">---</span><br /><span style="color:#ffcc33;">Ako:Nagtatrabaho.</span><br /><span style="color:#ffcc33;">Mr. Bok: Anong trabaho niya dun?</span><br /><br /><div align="center"><span style="color:#ffcc33;">---------------[ PUTANGAMA!!!TAMA NAH!!!]------------------</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">Ako:DH!</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">(katahimikan...)</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">Mr.Bok: Nalulungkot ako para sa iyo...</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">Ako: Buti ka pa, ako nga hindi nalulungkot sa sarili ko eh...hahaha!</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">Sa buong buhay ko eto na siguro ang pinakamagaling na palabas ko...as in acting to the infinite level ang acting ko! 'Tangama, kahit hanggang ngayong ginagawa ko 'to nasasaktan pa rin ako.</span></div><div align="left"><span style="color:#ff6666;"></span></div><div align="left"><span style="color:#ff6666;">NAY!!!MISS NA MISS NA KITA!!!</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;"></span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">Hindi naman sa nagagalit ako kay Mr.Bok, ayaw ko lang na may nalulungkot para sa kin...lalo ko lang mararamdaman na nalulungkot talaga ako.Lalo ko lang nararamdaman na nahihirapan ako.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;">NAkakainis no?! Ano kayang pwedeng gawin bukas? nakakabagot na kasi e...wala bang ibang pwedeng magawa? YAn ang isa sa mga dahilan ko kung bakit hindi pa ko pwedeng magpakamatay o mamatay ngayon.At 'yon ay dahil hindi ko pa nagagawa ang mga gusto kong gawin.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc33;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">Eto sana ang mga bagay na gusto kong gawin ngayon:</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">1. rape Marc Abaya</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">2. rape Mr.Brownman</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">3. patayin si Bush</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">4. isilid sa sako si GMA at itapon sa Payatas kasama ang kapwa niya mga basura</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">5. i-drop ang PE2-Bridge</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">6. uminom ng kape-yung Frothe...AHHHH!'tangama biktima ako ng mga kapitalista!</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">7.magnakaw ng milyun-milyon sa pitaka ni Lucio Tan at ipagamot ang batang nakasakay ko kanina sa jip-may sakit siya na hindi ko alam ang tawag pero halata naman na may sakit siya kasi ang liit-liit niya compared sa ibang bata at lumulobo pa ang tiyan niya</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;">8. sabihin kay Mr.Bok na marami pang ibang masmahalagang bagay na dapat kalungkutan</span></div><div align="left"><span style="color:#cc33cc;"></span></div><div align="left"><span style="color:#ff99ff;"></span></div><div align="left"><span style="color:#ff99ff;">At yun lang, ang dami kong naisulat, nakakagulat.</span></div><div align="left"><span style="color:#ffcc00;"></span></div><span style="color:#ffcc33;"></span><div class="blogger-post-footer">Sometimes I think ignorance is happiness.<img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/10979182-110898816633168770?l=anakakongnanayko.blogspot.com' alt='' /></div>Cyrilnoreply@blogger.com0